◄ متخصصین حمل و نقل نیازمند به مشاوره با روانشناسان و جامعه شناسان برای کنترل رفتارهای ناهنجار در رانندگی هستند
تین نیوز | در بخشی دیگر از گزارش مربوط به "نگاه شما در شبکههای اجتماعی"، موضوع زیر که توسط "شاهرخ" در اتاق فکر حمل و نقل در شبکهاجتماعی " لینکدین " مطرح شدهاست به همراه دیدگاههای شما در این مورد بازنشر میشود:
فرمانده راهور کشور، سردار اسکندر مومنی، در مصاحبه ای در خصوص تصادفات تعطیلات نوروز در کشور موارد زیر را عنوان کرده اند:
" وی با بیان اینکه بر اساس آمارها، پراید ۳۰ درصد تصادفات نوروز امسال و بیشترین تصادفات را در بین خودروها دارد افزود: نمیخواهیم دارندگان خودروی پراید را نگران کنیم، ولی کنترل و هدایتپذیری خودروی پراید در سرعت بالای ۸۰ کیلومتر درساعت به شکل فزایندهای کاهش مییابد."
" رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی کشور از رانندگان خودروی پراید خواست، با مدیریت سرعت هنگام رانندگی، به هیچ عنوان با این خودرو بالاتر از ۸۰ یا ۹۰ کیلومتر در ساعت سرعت نروند تا سوانح مربوط به این خودرو کاهش یابد.
مومنی تصریح کرد: در نوروز امسال و تاکنون، پس از خودروی پراید، به ترتیب پیکان و پژوی ۴۰۵ بیشترین تصادفات را داشتهاند."
در حدود 40 درصد از خودروهای سواری تولید شده در کشور طی 20 سال گذشته از خانواده پراید بوده اند. مابقی هم از خانواده پژو که سهم پژو 405 بیشتر از بقیه پژوها است. خوروی پیکان هم به واسطه تولید فراوانش طی چندین دهه کماکان در بسیاری از بخشهای کشور حضور چشمگیری دارد. لذا آمار تصادفات این خودروها کاملا همخوانی با فراوانی این خودروها در کشور دارد.
از سوی دیگر سردار مومنی بر کدام پایه و اساس سرعت 80 و یا 90 رو برای پراید سرعت ایمن معرفی کرده اند؟ مثلا اگر به جای پراید در کشور دوو ماتیز یا ام وی ام 110 تولید میشد هم ایشان در خصوص آن خودروها اینچنین اعلام نظر میکردند؟
این نوع اعلام نظر از سوی فرمانده راهور مبتنی بر استدلال صحیح علمی نیست و با این نوع اظهارات تلفات رانندگی در کشور کاهش نخواهد یافت. بسیار شایسته است که بر سفت و سخت تر شدن اعمال قانون، که البته در سالهای اخیر شدت یافته اما هنوز تا رسیدن به وضعیت مطلوب فاصله فراوان است، تاکید شود.
چنین اظهاراتی جدای آنکه هیج سودی به حالمان ندارد از دو منظر بسیار خطرناک است
اول اینکه رانندگان سایر خودروها خودشان را محق میدانند با هر سرعتی دلشان خواست رانندگی کنند، دوم اینکه رانندگان خودروهایی نظیر پراید، در هنگام تخطی از قوانین و وارد آمدن خسارت جانی، خودشان را از گناه مبری خواهند دانست.
جاوید نظر داده است:
آیا بالابودن فراوانی تصادف پراید، به معنای مقصر بودن این خودرو (و مشکلات فنی مثل عدم فرمان پذیری و...) آن است؟ بهتر بود در آمار فرمانده راهور به اینکه در چند درصد تصادف خودرو پراید "مقصر" بوده است اشاره میشد.
حبیب نظر داده است:
واقعیت این است که در تحلیل موضوع باید به چگونگی شکل گیری یک تصادف دقت نمائیم.
در بیشتر تصادفات، راننده در موقعیتی قرار میگیرد که امکان اقدام به موقع برای فرار از خطر را پیدا نمیکند. قرار گرفتن در این موقعیت و شرایط میتواند دلایل مختلفی داشته باشد. یکی از این دلایل (با این پیش فرض که راننده در تعادل روانی است و در هوشیاری کامل به سر میبرد)، عدم اطلاع به موقع از وضعیت ترافیکی و شرایط جاده و خودروهای جلویی در مسیر پیش رو میباشد. در تحلیلی که در آمریکا انجام شده است، به این نتیجه رسیده اند که اگر بتوانند آگاهی لازم از شرایط جاده در نقاط خارج از دید راننده را به وی بدهند، بین 70 تا 80 درصد از تصادفات کاهش مییابد و از شدت خسارت
تصادفات نیز به همین میزان کاسته میشود. در اینجا، البته استحکام و امکانات کنترلی خودرو نیز مهم است، اما در مرتبه بعد از عامل هوشیاری راننده برای مواجه نشدن با شرایط پرخطر رانندگی قرار میگیرد.
بر همین مبنا است که از حدود یک دهه قبل به این طرف، تلاش های تحقیقاتی و اجرایی گسترده ای از سوی نهادهای مسئول ایمنی حمل و نقل جاده ای در دنیا صورت گرفته است تا فناوری ارتباطات خودرویی به مرحله اجرای عملیاتی برسد. در این باره لطفاً لینکهای زیر را ملاحظه فرمائید
http://cvt-project.ir/NewsDetail.aspx?SubjectType=54&InfoID=1683http://cvt-project.ir/NewsDetail.aspx?SubjectType=54&InfoID=1665
این دو لینک، نمونه هایی از اخبار مستند پیرامون جهت گیری های جهانی برای به کارگیری این فناوری با هدف ارتقاء سطح ایمنی خودروها هستند. اطلاعات تکمیلی دیکری را نیز میتوانید از وبسایت پروژه ملی سامانه ارتباطات هوشمند خودرویی به نشانی زیر به دست آورید.
www.cvt-project.ir
آرش نظر داده است:
من فکر میکنم نه تنها پراید خودروی امنی نیست که حتی پژو 405 هم امن نیست. صرف نظر از عکسهای وحشتناکی که از متلاشی شدن این خودروها در اینترنت وجود دارد و مطمئن هستم دوستان سازمان راهداری هم بیشتر از این عکسها در اختیار دارند تجربه شخصی خود بنده هم بر بیشتر از حد انتظار بودن خسارت ناشی از تصادف گواهی میدهد که باعث شده به این گمانه زنی برسم که ورقهای فولادی که در ایران برای مونتاژ خودروها استفاده میشود نرمتر از مقدار لازم و محاسبه شده هست.
آگاهی دادن به مردم از واقعیت وسیله ای که در اختیار دارند نه تنها بد نیست که حق مردم است هرچند شاید نسبت آن بی توجه باشند (که هستند) اما این موضوع نافی اطلاع رسانی بد مسئولان مختلف نیست. موضوع دیگر بی اهمیت شدن تقریبا همه چیز برای شهروندان است. گاهی فکر میکنم شهروندان به روشن ترین مسایل هم توجه نمیکنند. کم نمیبینم مادرانی که در صندلی جلو نشسته اند و کمر بسته یا نبسته فرزندی در بغل دارند که سرش تا شیشه جلو فاصله ای کمتر از یک وجب دارد. یعنی اگر راننده به هر دلیل یک ترمز ناگهانی بزند آن بچه هزینه اش را خواهد داد. مطمئنا" هیچ مادری بد فرزندش را نمیخواهد
اما متاسفانه آنقدر بی فکر شده ایم که حتی لحظه ای هم به این مسایل فکر نمیکنیم. در دیگر موارد هم همین است. مثلا شما بهترین تکنولوژیها را هم داشته باشید باز سر پیچ نباید سبقت بگیرید اما چند درصد مردم این موضوع را رعایت میکنند؟ اصلاح میکنم چند دهم درصد از مردم این مورد را رعایت میکنند؟
رفتار ناهنجار مردم ما در رانندگی واقعا از حد قابل تحمل گذشته و من فکر میکنم متخصصین حمل و نقل نیازمند به مشاوره با روانشناسان و جامعه شناسان برای کنترل این اوضاع هستند. از آن بدتر رفتار ناهنجار برخی افراد پلیس در هنگام رانندگی است. من عکس دارم از پلیس موتورسواری که کلاهش را گذاشته است روی چراغ گردانش یا پلیسی که ورود ممنوع میآید و پلیسی که به راحتی وارد خط ویژه اتوبوس میشود. جلوی اداره راهنمایی رانندگی هم دیدم یک سمند پلیس چراغ قرمز را رد کرد.
واقعا نمیدانم چه باید کرد. شاید بد نباشد ابتدا عزمیملی برای رعایت قوانین رانندگی راه بیندازیم بعد برویم سراغ اعمال قانون.
حبیب نظر داده است:
باید تلاش کنیم افراد صاحبنظر در سازمان پلیس راهور ناجا نیز در اینگونه مباحث وارد شوند و دیدگاه های خود را مطرح نمایند. لذا خواهشمند است اگر برای دوستان امکان دارد با افرادی که میشناسند تماس گرفته و ایشان را برای عضویت در این اتاق فکر و مشارکت در مباحث آن دعوت نمایند. مسلماً این کار نتیجه بهتری به همراه خواهد داشت. در این باره اینجانب سعی خواهم کرد از بزرگوارانی مانند آقای دکتر اسماعیلی برای حضور در گفتگوهای این اتاق دعوت نمایم.
اما در ادامه آشنا سازی دوستان با موضوع بسیار مهم فناوری ارتباطات خودرویی که نقش بسیار مؤثری در کاهش تصادفات جاده ای ایفا میکند، توجه عزیزان را به متن بیانیه آقای جان کنی (مدیر پژوهش مرکز فناوری اطلاعات شرکت تویوتا با مجلس نمایندگان آمریکا برای اطلاع رسانی به ایشان در مورد فناوری مزبور) که در لینک زیر آمده است جلب مینمایم.
http://cvt-project.ir/NewsDetail.aspx?SubjectType=54&InfoID=1655
آرش نظر داده است:
همین الان در بسیاری از خودروها سیستم ساده هشدار سرعت وجود دارد پس قاعدتا ما نباید تخلف سرعت مجاز داشته باشیم اما بد نیست نگاهی به میزان تخلفات مربوطه هم انداخته بشود. همینطور کمربند ایمنی الان روی همه خودروها هست ولی هنوز درصد بالایی از مردم طوری در مقابل استفاده صحیح از آن مقاومت میکنند که آدم متعجب میماند. مسایل کشور ما مسایل خاص کشور ما هستند که شاید مشابه آنها در سایر کشورها نباشد. نه مقدار تصادفات ما اندازه سایر کشورهاست و نه الگوی تصادفات ما مشابه آمریکاییهاست و نه رفتار ترافیکی مردم ما مثال دومیدر دنیای متمدن دارد. ما هنوز در اصول ابتدایی مقوله
رانندگی مانده ایم. حتی امتیاز منفی برای گواهینامه هم برای کشور ما آنطور که انتظار داشتیم معجزه نکرد چه برسد به این سیستمهای جدید که هنوز در هیچ جای دنیا آزمایش واقعی نشدند. ما هنوز ایمنی خودروهایمان مشکل دارد و خیلی هنوزهای دیگر که به نظرم ورود به این حوزه های آزمایش نشده را از دستور کار خارج میکند. کسی که دارد از گشنگی میمیرد به لباس قشنگ فکر نمیکند.
حبیب نظر داده است:
اینکه رفتار ترافیکی ما با دیگران متفاوت است، ممکن است تا حدودی درست باشد، اما تمام رفتارهایی که منجر به تصادف میشوند، تقریباً در تمام دنیا و بین همه مردم تا حدود زیادی مشترک است. سبقت غیر مجاز را در همه جای دنیا به یک شکل میگیرند. برای همین خاطر آمده اند و یک کاربردی از فناوری ارتباطات خودرویی را طراحی کرده اند به نام
Do Not Pass Warning (DPW)
بله، اینکه گفته میشود اکنون مثلاً خودروی پراید نیز در سرعت بالاتر از 120 کیلومتر، هشدار میدهد، و رانندگان به آن توجهی نمیکنند، درست است. اما به کارگیری این فناوری به صرفاً یک بوق هشدار ختم نمیشود. فرض کنید کاربردی در خودروها پیاده سازی شود که سرعتهای غیر مجاز را ثبت نماید و به صورت خودکار در هنگام عبور از پاسگاه های پلیس به اطلاع پلیس برساند. آنگاه فکر میکنید، رانندگان به این شکل تخلف خواهند کرد.
شما اکنون میتوانید رفتار رانندگان تهرانی را در هنگام عبور از تونل توحید ملاخظه فرمائید. راننده ای که حداقل یکبار قبلاً به خاطر سرعت بالاتر از 60 کیلومتر در ساعت در این تونل جریمه شده باشد، در هنگام عبور مجدد توجه دارد که از این سرعت بالاتر حرکت نکند.
هم اکنون کاربرد فوق الذکر با عنوان
Speed Limit Violation Warning
در دنیا مطرح است که میتواند تا حد زیادی از سوانح ناشی از تخطی از سرعتهای غیر مجاز جلوگیری کند. توجه کنید که در اینجا ممکن است سرعت بالاتر از 50 کیلومتر در هنگام عبور از یک پیچ، غیر مجاز باشد. این کاربرد هم اینک در پروژه پایلوت آمریکا در شهر آن آربور در ایالت میشیگان، با عنوان هشدار خطر واژگونی در حال اجرا میباشد. در اینجا خوب است توجه کنیم که در همین تعطیلات نوروزی، چه میزان آمار واژگونی خودروها داده شده است. آنگونه که اینجانب شنیده ام، این آمار نسبت به سال قبل به میزان دو برابر افزایش یافته است. مسلماً هشدار قبلی به رانندگان (و آگاهی از اینکه رفتار رانندگی
ایشان قابل گزارش به پلیس خواهد بود) میتوانسته است از این آمار بکاهد.
در این ارتباط و کاملاً مرتبط با موضوع، خواهشمند است لینک زیر را ملاحظه فرمائید
http://cvt-project.ir/NewsDetail.aspx?SubjectType=54&InfoID=1673
در این لینک به برنامه اتحادیه اروپا برای به کارگیری تاکوگرافهای دیجیتالی برای کنترل بهتر ناوگان حمل و نقل سنگین اشاره شده است. موضوعی که به واسطه ضعف در اجرای آن در کشور ما، روزانه تلفات بسیار سنگین میدهیم. آمار مربوط به تلفات ناشی از تصادفات کامیونها و تریلی ها در کشور از مراجع ذیربط قابل دریافت است.
سعید نظر داده است:
حالا که حدود 40 درصد از خودروهای کشور از خانواده پراید هستند و 30 در صد تصادفات به این خودرو اختصاص دارد میتوان نتیجه گرفت که پراید 10 درصد کمتر از حد انتظار سانحه داده و لذا باید به پراید احسنت گفت و سایپا را تشویق کرد. پیکان را به بهانه آلایندگی از میدان به در کردیم و حالا پراید را به بهانه حادثه ساز بودن. حدس بزنید قربانی بعدی را.
اگر تجربه شخصی جناب آرش مبنی بر اینکه " بیش از حد انتظار بودن خسارت ناشی از تصادف باعث شده به این گمانه زنی برسم که ورقهای فولادی که در ایران برای مونتاژ خودروها استفاده میشود نرمتر از مقدار لازم و محاسبه شده هست درست باشد" بنده را به این گمانه زنی میرساند که برای کاهش تلفات رانندگی به جای خودرو ، زره پوش تولید کنیم.
مجید نظر داده است:
همواره سه عامل در میزان و شدت تصادفات تاثیر گذار است، مشخصات هندسی مسیر، راننده و خودرو.
قطعا تحلیل های درست آماری میتواند ما را در انتخاب خودروی مناسب و کم سانحه کمک کند ولی نباید از تشخیص درست عوامل اصلی غافل بود. خوشبختانه در خصوص عامل مسیر طی سالیان اخیر اکثر جاده های اصلی کشور دوبانده شده که خود در کاهش سوانح از جمله سبقت بسیار موثر بوده است. در مسیرهایی که جاده دوطرفه است همچنان احتمال سانحه به مراتب بالاست به ویژه در مسیرهای کوهستانی این موضوع بر شدت سانحه میافزاید. عامل راننده همچنان مهمترین دلیل بروز سانحه است که تا حدودی هم به عامل مسیر بازمیگردد. به عبارتی رفتارهای پرخطر از سوی رانندگان در مسیرهای دوطرفه احتمال بروز سانحه را به
مراتب افزایش میدهد. اما عامل سوم که خودرو میباشد به نظر اینجانب کمترین تاثیر را در بروز سانحه دارد و بیشتر نقش آن در شدت بروز سانحه و پس از رخ دادن آن نمایان میشود. لذا بعید میدانم این تحلیل درستی باشد که نوع خودرو در تعداد بروز سوانح تاثیر چندانی داشته باشد. برای تحلیل درست باید اطلاعات سوانح بر اساس عوامل مختلف طبقه بندی شود. مثلا اینکه بیشترین سوانح رخ داده در چه مسیرهایی بوده است و نقش خودرو و راننده در بروز سانحه چگونه بوده است.
حبیب نظر داده است:
در رده بندی عوامل بروز تصادفات خودرویی با شما موافق هستم. اما فکر میکنم هدف از بحث ما بیشتر باید پیدا کردن راهکارهایی باشد که تأثیرات هر یک ار این عوامل را به حداقل ممکن کاهش دهند. در اینجا دو سناریوی تصادف بسیار محتمل را توضیح میدهم. لطفاً ضمن آنکه به نقش هریک از این سه عامل در وقوع این تصادفات توجه میفرمائید، در ذهن خود جستجو نمائید که به چه روش یا روشهایی میتوان از بروز این دسته از تصادفات جلوگیری کرد.
* شما در پشت سر خودرویی در حال حرکت هستید و آن خودرو نیز خودروی دیگری را در جلوی خود دارد. یعنی سه خودرو پشت سر هم حرکت میکنند که از بد حادثه سرعت آنها نیز تا حدودی زیاد است و فاصله مطمئنه را نیز نتوانسته اند رعایت کنند. خودروی اول ناگهان ترمز میکند. خودروی دوم با مشاهده چراغ ترمز خودروی اول، به چپ میراند و بدین ترتیب از برخورد با خودروی جلویی فرار میکند. اما شما که در چشت سر خودروی دوم قرار دارید، فرصت اینکار را پیدا نمیکنید و به ناچار از عقب به خودروی اول برخورد میکنید. حالا باید شانس بیاورید که خودرویی از پشت سر به شما برخورد نکند. به طوری که
میدانید این یک سناریوی معمول برای وقوع تصادفات زنجیره ای در بزرگراهها میباشد.
* در مسیر منتهی به یک پیچ افقی یا عمودی با حداکثر سرعت مجاز در حرکت هستید، اما از وقوع یک راهبندان و توقف خودروها در پشت پیچ اطلاع ندارید. به ناگاه پس از اتمام پیچ به خودروهای متوقف و یا خودروهایی که با سرعت کم در حال حرکت هستند مواجه میشوید و متأسفانه راه فرار برای انحراف به چپ یا راست نیز ندارید. در اینصورت خیلی باید مهارت به خرج دهید تا از شدت تصادف با خودروهایی که در جلوی شما نمایان شده اند، بکاهید.
لطفاً پس از تأمل در خصوص سناریوهای فوق الذکر و ترسیم ذهنی راهکارهای جلوگیری از این نوع تصادفات، آخرین مطلب منتشر شده در وب سایت پروژه سامانه ارتباطات هوشمند خودرویی را در لینک زیر ملاحظه و مطالعه فرمائید
http://cvt-project.ir/NewsDetail.aspx?SubjectType=54&InfoID=1698
مجید نظر داده است:
در سناریوهایی که اشاره داشته اید به نظر بنده محتمل ترین گزینه برای وقوع سانحه باز میگردد به عامل مسیر. در سناریوی اول اولا دلیل ترمز اضطراری خودرو اول روشن نیست. در یک مسیر مستقیم و دو بانده چه دلیلی برای ترمز اینچنینی وجود دارد و یا اگر هم باشد چه احتمالی برای آن تصور میشود. در این حالت محتمل ترین حالت اشتباه رانندگان در عدم حفظ فاصله است که باز هم در مسیر های مناسب معمولا چنین اتفاقی نمیافتد مگر خطای راننده.
در سناریوی دوم هم باز مشکل برمیگردد به هندسه مسیر و البته ضعف سیستم های علائم هشدار دهنده مسیر که راننده را از وضعیت نقاط کور جاده مطلع نماید.
نکته ای که بنده مایل بودم بیشتر بر آن تاکید شود اصلاح جاده ها چه از نظر مشخصات هندسی و دو بانده شدن جاده ها و چه از نظر استفاده از سیستم های هشدار دهنده میباشد. سالی 20000 نفر کشته در جاده های کشور چند صد برابر هزینه بهبود وضعیت جاده ها برای کشور هزینه دارد. متاسفانه سالهاست به این وضعیت عادت کرده ایم و حرکت لاکپشتی توسعه و بهبود راه ها با سرعت بالای رشد جمعیت و تردد همخوانی ندارد. در ایام نوروز فرصتی شد از جاده چالوس به همراه خانواده سفری به شمال داشته باشم. در مسیر برگشت 16 ساعت در مسیر بودم و شاهد ریزش کوه و متاسفانه فوت دو نفر از هم میهنان عزیز هم بودم. قریب به
بیست سال است که قرار است بزرگراه تهران شمال راه اندازی شود. در مسیر 30 کیلومتری افتتاح شده مرزن آباد به چالوس همه چیز روبراه بود بدون حتی یک ترمز به راحتی با سرعت مناسب حرکت خودروها مشاهده میشد اما بقیه مسیر را تنها میتوان به یک تراژدی تعبیر نمود.
حبیب نظر داده است:
به هر حال و صرف نظر ار دلایل وقوع این نوع تصادفات، شاهد وقوع آنها هستیم. شما به آمار مراجعه نمائید و ببینید در همین سال گذشته، چند مورد تصادف زنجیره ای در کشور خودمان داشته ایم. در این شرایط دگر کسی سوال نمیکند که خودروی اول به چه دلیل ناگهان ترمز کرده است؟ مهم این است که این اتفاق افتاده و تعداد زیادی خودرو با هم برخورد کرده اند.
قصد اینجانب از طرح این دو مثال این بود که دنیا نسبت به این مسائل حساس است و برای آن چاره اندیشی میکند و راهکار به کارگیری فناوری های نوین را برای پاسخ به مسئله انتخاب کرده است.
ضمناً اینکه ما برای حل مسئله همیشه به دنبال افزایش سطح جاده ها باشیم نیز نمیتواند یک راهکار اصولی باشد. شما طبیعت شمال کشور را با 30 سال پیش مقایسه کنید و ببینید چه بلایی بر سر منابع طبیعی کشور آورده ایم. فکر میکنید اگر بزرگراه تهران شمال راه بیفتد، چقدر توان مدیریتی در کشور وجود داشته باشد تا از شدت تخریب این طبیعت زیبا به واسطه عبور این بزرگراه از طبیعت بکر البرز مرکزی جلوگیری کند.
اصولاً حمل و نقل هوشمند با این فلسفه مطرح شده است که تا جای ممکن از توسعه فیزیکی جاده ها جلوگیری شود.
در کنار این مهم، هم اینک به طور جدی در دنیا به سامانه های دستیار راننده توجه میشود و از آنها برای کاهش تأثیر عوامل مختلفی که به تصادفات خودرویی منجر میشوند استفاده میکنند. ما نیز نیاز داریم به این مسئله توجه داشته باشیم و آن را در کنار تمام راهکارهای متداول دیگر بکار ببندیم.
ناچارم بار دیگر مثال ژاپن را تکرار نمایم. این کشور که یکی از بزرگترین شبکه های بزرگراهی و ضمناً خودروهای پیشرفته را در حجم بسیار بالا دارد، استفاده از فناوری های نوین را در کنار تعامل تمام دستگاههای ذیربط در قالب یک نقشه راه در دستور کار خود قرار داده است تا آمار تلفات ناشی از تصادفات خودرویی خود را در سال 2020 به کمتر از 2500 نفر برساند. پس صرفاً دوبانده کردن راهها و بزرگراه ساختن و حتی تبدیل همه خودروها به خودروهای جدید و پیشرفته نمیتوانند به تنهایی مشکل تلفات ناشی از تصادفات خودرویی را حل کنند
در این باره خواهشمند است لینک زیر را ببینید
http://cvt-project.ir/NewsDetail.aspx?SubjectType=54&InfoID=1545
کلام آخر اینکه نیازمندیم با مشارکت دلسوزانه تمام ذینفعان حوزه حمل و نقل و به طور هماهنگ از همه امکانات موجود، طبق یک نقشه راه مشخص، برای ارتقاء سطح ایمنی ترددهای خودرویی در کشور استفاده کنیم.
مجید نظر داده است:
بنده کاملا با طرح موضوع استفاده از سیستم های هوشمند به جای بزرگراه سازی موافقم اما وقتی در یک مسیر پرتردد مثل تهران شمال سالانه میلیونها مسافرت انجام میشود نیاز به حداقل هایی قبل از سیستم های هوشمند میباشد. بله طبیعت شمال کشور در حال تخریب است اما این به دلیل تردد زیاد نیست بلکه به دلیل سیاست گذاری های غلط در طی سالیان گذشته است و در حال حاضر حتی الامکان بایستی شرایطی مهیا شود که این سفرها با صرف هزینه و انرژی کمتر و ایمن تر صورت پذیرد. شما کدام مسیر در سایر کشورهای پیشرفته را میتوانید مثال بزنید که مشابه هندسه مسیر تهران شمال را با این حجم مسافرت
داشته باشد. به نظرم استفاده از سیستم های هوشمند نقشی تکمیلی در مجموعه سیستم حمل و نقل داراست و نمیتواند به تنهایی تمام کاستی های هندسه مسیر، راننده و خودرو را جبران نماید و لازم است در هریک از دیگر عوامل هم اقدامات اصلاحی لازم صورت پذیرد.
حسین نظر داده است:
سالها است که با ورود سامانههای هوشمند حمل و نقل به بازار ایران (تقریباً 22 سال) بحث اثربخشی یا اولویت آن نسبت به توسعه زیرساخت مطرح است. فکر میکنم مشکل اینجاست که در ابتدا به این مبحث به صورت ابزارمحور نگریسته میشد و کم کم پس از رسیدن به دوران بلوغ خود این نگاه جای خود را به نگاه مدیریتمحور داد.
مسلما همانطور که جناب مهندس بابایی فرمودهاند یک حداقلی باید وجود داشته باشد تا بتوان کارایی و ایمنی آن را با استفاده از سامانه هوشمند بالا برد. اما اگر حداقل وجود داشته باشد، یکی از بهترین راهها استفاده از سامانههای هوشمند است. ذکر این نکته ضروری است که به دلیل ارتباط تنگاتنگ زیرسیستمهای این سامانه، باید هر پروژه به صورت قسمتی از یک معماری کلی (ترجیحا ملی) دیده شده و اجرا گردد.
به هر حال اصلی ترین راه حل مشکل تصادفات تغییر در طرز فکر رانندگان (که شاید به آن فرهنگ رانندگی بگوییم) است که از طریق برخورد با رانندگان خاطی حاصل میشود. ابزارهای کنترل سرعت مثل دوربین ثبت تخلف و یا ابزار درونخودرویی برای محدود کردن یا ثبت سرعت غیرمجاز(مانند آنچه روی خودروهای عمومینصب گردیده است) و یا ارتباط بینخودرویی (V2V) از این راهکارها است.
حبیب نظر داده است:
به نظر اینجانب همه آنچه که بیان میشود صحیح هستند و در واقع بخش از یک حقیقت را بیان میکنند که مغایر با سایر ابعاد دیگر مسئله نیستند.
اینکه باید راه مطابق استانداردهای روز دنیا با کمیت و کیفیت مطلوب داشته باشیم، اینکه باید فرهنگ رانندگی ما رشد پیدا کند و اینکه خودروهای ایمن تری داشته باشیم، همه و همه صحیح هستند. اساساً این بحث هم که کدامیک از این عوامل بیشتر در وقوع تصادفات مؤثر هستند نیز چندان اهمیت ندارد. مهم این است که این تصادفات واقع میشوند و ما اقدامات برنامه ریزی شده و هماهنگی برای کنترل و کاهش آنها نداریم.
لطفاً به خبر مربوط به 21 کشته و 131 مجروح در 26 تصادف واقع شده که به نقل از پلیس راهور ناجا در سایتهای خبری آمده است توجه فرمائید. دو مورد از این تصادفها زنجیره ای بوده و مورد بسیار وسیع آن نیز در بزرگراه کرج قزوین روی داده است. آیا رانندگان همه این 18 خودرویی که در جمعه شب 15 فروردین در این بزرگراه به هم خورده اند، از فرهنگ رانندگی پائینی برخوردار بوده اند؟
در قسمت سوم از بند (و) در ماده 163 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه کشور دولت موظف شده است که سازوکارهای قانونی لازم به منظور کاهش سالانه 10 درصد از میزان تلفات جانی ناشی از رانندگی در جاده های کشور را کاهش دهد. اکنون سال سوم برنامه نیز پایان یافته است. آیا چنین سازوکارهایی به تصویب رسیده اند؟ امسال شنیده شد که 10 درصد نسبت به سال پیش کاهش تصادفات جاده ای داشته ایم. البته شنیدن این خبر خوشحال کننده است، آما آیا این خبر به چه میزان با واقعیتی که روی داده است مطابقت دارد؟ آیا این کاهش در اثر اقدامات برنامه ریزی شده بوده است و کماکان ادامه خواهد داشت؟ یا اینکه این کاهش از
ناحیه کاهش میزان سفرها به دلیل شرایط جوی کشور در ایام نوروز بوده است؟
در پایان بی ارتباط نیست که به یک لینک خبری دیگر از سایت پروژه سامانه ارتباطات هوشمند خودرویی ارجاع دهم که در آن اتحادیه اروپایی از خودروسازان بزرگ این قاره خواسته است تا خودروهای خود را از سال 2015 به تجهیزات فناوری ارتباطات خودرویی مجهز نمایند تا به طور واقعی به کاهش محسوس در میزان تصادفات خودرویی دست یابند. لطفاً این موضوع را در لینک زیر ملاحظه فرمائید
http://cvt-project.ir/NewsDetail.aspx?SubjectType=54&InfoID=1421
مجید نظر داده است:
موضوع دیگری هم که به نظرم در بحث تصادفات نقش جدی دارد مقوله سطح سرویس جاده است. همبستگی بالایی بین سرعت خودرو ، میزان تردد وسیله نقلیه و تعداد تصادفات وجود دارد. به عنوان نمونه بزرگراه تهران کرج را در نظر بگیرید. علیرغم چند بانده بودن و استاندارد بودن مسیر اما به دلیل تردد بالا معمولا فاصله بین دو خودرو کمتر از میزان مناسب است و در این حالت احتمال بروز تصادفات زنجیره ای بالا میرود. حال در چنین شرائطی چه راهکارهایی برای رفع مشکل وجود دارد. تعریض بزرگراه که بدلیل محدودیت های مسیر امکان پذیر نمیباشد. شیفت کردن مردم به سمت سایر مدهای حمل و نقل هم مشکلات
اجرایی خودش را دارد. آیا تجهیزات هوشمند درون خودرویی میتواند کلید حل مشکل باشد. سطح سرویس برخی از مسیرهای بزرگراهی و یا کوهستانی پر تردد تناسبی با میزان تردد ندارد. البته مهندسین ترافیک و حمل و نقل بایستی نظر دهند که با تکنولوژی های امروز چه میتوان کرد و سایر کشورها چه تدابیری برای رفع این معضل اندیشیده اند؟
شاهرخ نظر داده است:
اینکه پراید و نیز پژو 405 پس از بیش از 20 سال تولید باید بازنشسته شوند یک حقیقت است، اما اینکه مسئولیت رانندگی تهاجمیو بی قانون رانندگان در کشور توسط پلیس اینچین نادیده گرفته میشود هم متاسفانه روی دیگر حقیقت است. این دیدگاه سخت افزار محور و نادیده گرفتن عامل انسانی به این گستردگی و آن هم از سوی پلیس به نظر نمیرسد عاقبت خوبی داشته باشد.