از بوتسوانا تا زیمباوه
تین نیوز | محسن جلالپور، رییس اتاق بازرگانی ایران در شبکه تلگرام خود نوشت: «فستوس موگائه» و «رابرت موگابه» دو سیاستمدار سرشناس در دو کشور افریقایی به شمار میروند.
اولی از سال ۱۹۸۸م رییسجمهوری کشور بوتسوانا بود و در سال ۲۰۰۸م از قدرت کناره گرفت و دومی از اوایل دهه ۱۹۸۰م تا امروز همچنان رییسجمهور زیمبابوه است. اولی بوتسوانا را از کشوری فقیر به یکی از پررشدترین کشورهای افریقایی تبدیل کرد اما دومی زیمبابوه را به خاک سیاه نشاند.
موگائه
در میان کشورهایی که در زمینه دموکراسی، مدیریت منابع و گردش قدرت خوب عمل کردهاند، کشور بوتسوانا یک مثال خوب است. بوتسوانا بیشترین ذخیره الماس را در دنیا دارد و به تناسب، رتبه نخست کشورهای صادرکننده الماس نیز در اختیار این کشور است. بوتسوانا در زمان استقلال از انگلیس در زمره یکی از فقیرترین کشورهای افریقا به شمار میرفت اما پس از استقلال به یکی از بهترین کشورهای افریقایی تبدیل شد. بوتسوانا تا امروز ۳ رییسجمهوری داشته است. اولی «سرسرتسهخاما» بود که پس از استقلال این کشور در سال ۱۹۶۶ تا سال ۱۹۸۸ م قدرت را در دست داشت. فستوس موگائه که در سال
۱۹۸۸م میلادی به سمت رییسجمهوری بوتسوانا برگزیده شد تا سال ۲۰۰۸م بستر مناسبی برای رشد اقتصادی کشورش فراهم کرد.
او در حالی که برای استقرار دموکراسی، از میان بردن فقر و سرکوب ایدز در کشورش تلاش زیادی کرده بود، به شکلی دموکراتیک از قدرت کناره گرفت. پس از او «یانخاما» پسر نخستین رییسجمهوری این کشور از سال ۲۰۰۸م قدرت را در دست دارد و همچنان رییسجمهوری این کشور است. ازجمله کارهای بسیار اثرگذار او در بوتسوانا، بسیج مردمی برای شکوفایی اقتصاد بوده است.
یان خاما وقتی به قدرت رسید، درسایه دموکراسی و بستری که فستوس موگائه ایجاد کرد، در پیامی تصویری، واقعیتهای کشور خود را برای مردم بازگو کرد. او گفت: «ما هیچ چیز نداریم، پس بیایید توافق کنیم هر چیزی که بهدست میآوریم متعلق به همه باشد. » او همزمان با اعلام این پیام، به سراسر کشور سفر کرد تا مطمئن شود روسای تمام قبیلهها پیام او را گرفتهاند و با آن موافقند. به این ترتیب موفق شد نظر قبایل قدرتمند کشور خود را برای رشد و توسعه جلب کند. هرچند رشد اقتصادی در این کشور به دلیل افتوخیز قیمت جهانی الماس در نوسان بوده اما درنهایت این کشور موفق شد حتی به
رشد ۱۱ درصدی دست پیدا کرده و به خوبی منابع طبیعی خود را مدیریت کند. اکنون بوتسوانا را معجزه اقتصادی افریقا میدانند.
موگابه
رابرت موگابه، از زمان استقلال زیمبابوه در سال ۱۹۸۰م تا امروز قدرت را در دست دارد. او در سال ۱۹۸۰م به عنوان یکی از اعضای گروه شورشی علیه حکمرانی اقلیت سفیدپوست به سمت نخستوزیری زیمبابوه منصوب شد و تا سال ۱۹۸۷م در این مقام ماند. موگابه در ۳۱ دسامبر سال ۱۹۸۷ به ریاستجمهوری این کشور رسید و از آن به بعد، زیمبابوه در مسیری نادرست قرار گرفت.
زیمبابوه با منابع طبیعی، معادن و اراضی حاصلخیزش به سبد نان افریقا معروف بود. اما رابرت موگابه با اصلاحات ارضی و بیتوجهی به اصول اقتصاد و تدوین قوانین غیرعقلانی، موفق شد در ۳ دهه، زیمبابوه پررونق را به خرابهای تبدیل کند و پول کشورش را به اندازهای بیارزش کند که مردم برای خرید روزمره از گاری برای حمل پول استفاده کنند.
در سال ۲۰۰۸م اقتصاد زیمبابوه رکورددار سریعترین نرخ رکود شد و تورم سالانه در این کشور به رقم نجومی ۲۳۱ میلیون درصد رسید و در همین دوره بیش از نیمی از جمعیت کشور بیکار بودند. رابرت موگابه عملکرد ویرانگری در زمینه تخریب موتور تولید، دفن حقیقت، سرکوب مخالفان، تصویب قوانین غیرممکن، آموزش نفرت، ترساندن خارجیها، تجاوز به کشور همسایه، اقدام به کشتار دستهجمعی، نادیده گرفتن دشمن مرگباری مانند ایدز و... داشته است.
در حقیقت موگابه همواره درگیر این مسئله بوده است که چگونه کیک را قسمت کند و ظاهرا به این فکر نکرده که چطور کیک را بزرگ کند. این بزرگترین اشتباه موگابه بوده است.