سنگ، کاغذ
تین نیوز | برای حل مشکل با هر کسی سه روش وجود دارد: گفتگو، تعیین تکلیف براساس زور و ... تسلیم بدون مبارزه یک طرف. فرقی نمیکند کجا باشید؛ در سازمان مالیاتی در مقابل یک مدیر در کشور خودتان و یا در عرصة رویارویی با یک حاکم مستبد در یک کشور مفروض.
از میان سه روش فوق، در پیش گرفتن یکی از آنها نیاز به تعادلی نسبی در قوا دارد و دو روش دیگر حاصل تفاضل شدید قوای دو طرف با یکدیگر است. وقتی مدارکی قوی دارید و به شما امکان میدهند در مقابل یک هیات حل اختلاف از عملکرد خودتان دفاع کنید، ممکن است رای دو نفر از آنها به نفع شما باشد. اگر کار به کشمکش برسد فقط یک دیوان قضایی میتواند با جایگاه برتری که بر همه و از جمله بر آن هیات پیشگفته دارد، تعادل برقرار کند و یک طرف دیگر هم تسلیم بودن محض حتی در مقابل قضاوت ممیزی است که او را نماینده قدرت فائقه میدانیم و خود را کاملا دست بسته در مقابلش یافتهایم.
در این شماره از ترابران بحثهایی درباره هر سه روش برخورد را که اتفاقا در زمینه مسائل مالیاتی صنعت ترابری است خواهید یافت...مواردی را خواهید یافت که گفتگو و استدلال، بخشی را از شمول یک نوع مالیات معاف کرده، در مواردی دیگر رجوع به دیوان عدالت اداری منجر به لغو بخشنامههایی شده و خیلیها هم بودهاند که زحمت مرافعه را بیش از نفع آن ارزیابی کرده و به طریقی رفع مشکل با نهاد مالیاتی کردهاند...
اما فقط برای مسائل مالیاتی است که داستان اینقدر ساده است، هرچند ممکن است خود مالیات موضوع پیچیدهای باشد. به حوزههای دیگر که میرسید داستان متفاوت میشود. فرض کنید در یکی از همین کشورهای دور و بر ما با حاکم مشکل دارید و بخواهید حل مشکل کنید. بدیهی است که ایشان مایل به گفتگو با جنابعالی نیستند و اساسا امثال شما (بگذارید ضمیر را عوض کنیم که به «شما» و « ایشان» برنخورد) اساسا امثال شهروندان مثل ما، شأن گفتگو با آن آقا یا گماشتگان آن آقا را در زیر یک سقف ندارند. روش دوم هم جواب نمیدهد، چون تعیین تکلیف در کف خیابان با کسی که کلید زندان و اسلحه در
دست دارد، یک روند با نتیجه نامعلوم است؛ کردها در دهه 80 و 90 با اسلحه حریف دولت ترکیه نشدند، بعدا در طریق گفتگو به سطحی برابر با دولت ترکیه و حتی هماوردی با حزب مسلط رسیدند و حالا هم دولت ترکیه با اسلحه حریف آنها نمیشود. زور همیشه کارگر نیست و این حکم اول این یادداشت است.
تکلیف آنهایی که به روش سوم تن میدهند روشن است. به قوه تمیز هر ممیزی تسلیم میشوند و در مقابل هر حاکمی که فقط به بیخ پستوی خانهشان کاری ندارد سر فرود میآورند و رندگیشان را میکنند. همانقدر که رای نمیدهند به حساب هم نمیآیند. میماند دو روش نتیجهبخش. یکی مبتنی بر سازش و کنار آمدن و دیگری زور. مثل تصمیمگیری درباره بازی میماند. اگر نفر سوم حوصله ندارد یا میترسد یا چیز دیگر، بازیها دونفره میشوند. آنکه زور دارد طرفدار کُشتی میشود و آن که هوش دارد میگوید شطرنج بازی کنیم: شطرنج نمک و بافتههای هندی گاندی در برابر قدرت
استعماری، شطرنج حزب خلق ترکیه در برابر اردوغان و شطرنج فهرست کامل ایرانیها. میز شطرنج را حتی میشود به کسی که چماق دارد تعارف کرد و گاهی او مجبور است نشستن در پشت آن تن دهد. این حکم دو ایتن یادداشت است.
حکم سوم؟ فعلا منتظر آن نباشید، چون احکام را باید از روندهای واقعی استخراج کرد. فعلا که شش سال است اهالی ناکجاآباد آرام آرام دارند کشتی گرفتن احساسی را با شطرنج هوشیارانه عوض میکنند. تا بعد چه شود و حکم سوم چه از آب درآید؟
مثل هر سال در آغاز سال نو ، برای همه همراهان ترابران ، نوروزی شاد ، بهاری پر آوا ، و سالی بی تلخی آرزو می کنیم . امید که شادی و غرور پایان 94 در همه سال ها با شما باشد.