| کد خبر ۴۶۳۳۲
کپی شد

برنامه نویسی در نهان

برنامه نویسی در نهان
|

تین نیوز | اگر به تاریخ برنامه نویسی در ایران چه در قبل از انقلاب که 5 برنامه عمرانی نوشته شده و چه در بعد انقلاب که پنج برنامه توسعه تدوین و اجرا شده است توجه کنیم می بینیم که برنامه نویسی در ایران در یک شرایط سیاسی و اجتماعی قابل پیش بینی نوشته نمی شود. یعنی در برنامه نویسی متغیرهای سیاسی و اجتماعی و حتی متغیرهای اقتصادی در نظر گرفته نمی شود. به جرات می گویم که اولین برنامه ای که شرایط اقتصادی و متغیرهای آن را در نظر گرفته بود و براساس این پیش بینی ها تدوین شده بود برنامه سوم عمرانی 41-46 بود، در این برنامه به یک مسئله اصلی توجه شده بود و آن اینکه برنامه به دو بخش هسته و غیر هسته تقسیم شده بود.

یعنی اگر قرار باشد که شرایط اقتصادی و نفت بدتر از آن زمانی باشد که برنامه بر اساس آن قیمت نوشته شده در این صورت برنامه های غیر هسته و فرعی وجود داشته باشد که اجرای آن به تعویق انداخته بشود و یا آسیب ببیند نه برنامه هسته. یعنی الویت بودجه را برای برنامه هسته و بعد برای برنامه غیرهسته در نظر گرفته می شد. اگرچه خود برنامه سوم عمرانی و بخش مربوط به اصلاحات ارضی آن طور که در برنامه آمده بود به اجرا در نیامد و شاه با حذف بخش مریوط به اصلاحات ارضی و بعد اجرای آن در قالب انقلاب شاه و مردم عمل کرد.

اما ما بعد از انقلاب این روند را ادامه ندادیم و هرگز پیش بینی را در متغیرهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی روی برنامه نویسی در ایران در نظر نگرفتیم و این تلاطم ها ادامه پیدا کرد. به عنوان مثال در همان برنامه سوم عمرانی با اینکه درآمد نفت افزایش پیدا کرد و رشد اقتصادی خوبی را در روستاها شاهد بودیم اما شکاف طبقاتی حتی در خود روستاها بیشتر و عمیق تر شد.

در برنامه های توسعه بعد از انقلاب هم ما در برنامه نویسی به هیچ کدام از تلاطم های سیاسی و منطقه ای و بین المللی توجه نکردیم. و البته قادر به پیش بینی این تلاطم ها هم در معنای واقعی نبودیم. اگرچه قسمتی از این فشارها قابل پیش بینی نبودند و یا دسته کم در موقع برنامه نویسی قابل پیش بینی نبود.
در برنامه اول توسعه قرار بود که رشد صنایع سنگین دو رقمی و یا رشد صنایع سبک تک رقمی باشد اما در عمل برعکس این اتفاق افتاد و یا برنامه دوم توسعه که قرار بود در سال 73 اجرا شود یکسال با وقفه شروع شد درحالی که اگر در همان سال اول شروع می شد شاید شرایط به گونه ای دیگر رقم می خورد، اما به نظر من موفقترین برنامه بعد از انقلاب برنامه سوم توسعه بود که در شرایط ملتهب سیاسی تهیه شد اما در شرایط خوب سیاسی به اجرا در آمد.

در این برنامه که همزمان با دوره دوم ریاست جمهوری آقای خاتمی بود نظام سیاسی به حالت آرامش برگشته و توام با رشد اقتصادی بود. قیمت نفت هم برخلاف انتظار بالا رفته بود.

وقتی که به برنامه چهارم و پنج توسعه هم توجه می کنیم می بینیم که در برنامه نویسی ایران هرگز به شرایط متلاطم سیاسی و اجتماعی توجه نمی شود اگرچه در دولت نهم و دهم نه توجهی به برنامه توسعه و سازمان برنامه و بودجه بود و نه دولت و شورای نگهبان و ارگان های دیگر از این بی توجهی به قانون و برنامه از دولت پرسش می کردند؛ اما امروز باید بعد از یکسال دیگر برنامه ششم توسعه آماده شود.

درحالی که ما کوچکترین اطلاعی از چند و چون این برنامه نداریم. اصلا نمی دانیم که قیمت نفت 40 دلار خواهد بود یا 140 دلار یا در شرایط لغو کامل تحریم خواهیم بود و یا اینکه لغو تحریم تدریجی خواهد بود و یا اینکه 700 بشکه نفت خواهیم فروخت یا 7میلیون بشکه و باز هم این تلاطم در سیاسی و اقتصاد در برنامه ششم توسعه هم به عنوان یک عامل مخرب وارد خواهد شد و شرایط را غیرقابل پیش بینی خواهد کرد.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.