◄ توسعه و نصب تابلوهای متغیر پیام ترافیک چقدر مفید است؟
تین نیوز | در بخشی دیگر از گزارش مربوط به " نگاه شما در شبکههای اجتماعی"، موضوع زیر که در اتاق فکر حمل و نقل در شبکهاجتماعی " لینکدین " مطرح شدهاست به همراه دیدگاههای اعضای این اتاق فکر بازنشر میشود:
توسعه و نصب تابلوهای متغیر پیام ترافیک وی-ام-اس در شرایط کنونی و با توجه به روش به کارگیری آنها در شهرها و جاده ها تا چه حد مفید است؟
چندی است نصب تابلوهای متغیر وی-ام-اس در بزرگراه های شهری و جاده ها متداول شده است اما تا چه حد می توان به بهرهوری آنها امیدوار بود. با توجه به هزینه های قابل توجه نصب این تجهیزات شایسته است بازخور مناسبی از نوع نگرش کاربران و متخصصین داشته باشیم. برخی از سوالات به شرح ذیل مطرح است.
- یک دیدگاه آن است که این تابلوها، همانند بسیاری از کشورها، تنها پیام های هشدار دهنده متناسب با آخرین وضعیت ترافیک، اعلام زمان سفر و معرفی مسیرهای مناسب یا جایگزین را بدهند. استدلال این است که ذهن راننده نسبت به این تابلوها فقط در مواقع ضروری حساس باشد و نباید با پیام های متفرقه (که شاید تبلیغات ارگان نصب کننده باشد ) توجه راننده جلب گردد. آیا با این نظر موافقید؟ یا بهتر است پیام های آموزشی (ثابت و چرخشی) در کنار آنها بوده و همواره پیام بدهد.
- آیا محل نصب تابلوها مناسب است؟ چه نقاطی را مناسب تر می دانید؟( به طور کلی و یا به طور مصداقی در مورد برخی تابلوهای نصب شده).
- تعداد زیادی وی-اس-ال لامپی که نمایانگر سرعت مجاز است و با ال-ای-دی ساخته می شود در راه های کشور نصب گردیده و یا در حال نصب است. این تابلوها تا چه حد بر رفتار رانندگان موثر است؟ تا چه حد آن را مفید می دانید؟ البته قرار بود که این سرعت مجاز با توجه به شرایط به طور اتوماتیک تغییر کند که ظاهرا نمی کند. آیا شرایط و تمهیدات لازم برای تغییر سرعت مجاز با توجه به شرایط مختلف وجود دارد؟
- شهرداری تهران نسبت به نمایش زمان سفر در بزرگراه همت تا خروجی های بعدی اقدام نموده است که ظاهرا برمبنای سنسورهای بلوتوث است. البته زمان سفر و مسافتی را که نشان می دهد کوتاه است و قدرت مقایسه و تصمیم گیری را برای راننده ایجاد نمی کند. هر چند که به نظر می رسد این اقدام ابتدایی و پایلوت است ولی به هرصورت یک گام به جلوست. آیا این پروژه را دیده اید و در این مورد نظری دارید؟ انتقاد؟ راهنمایی؟
- نمی توان پنهان نمود که تابلوهای نمایشگر ال ای دی الکترونیکی به دلیل انعکاس عمومی آن مورد توجه مخاطبین بوده و این شائبه (که می تواند نادرست هم باشد ) را در اذهان ایجاد می کند که تصمیم گیرندگان تا چه حد میان "مفید و موثر بودن " در مقایسه با "مورد توجه عمومی قرار گرفتن " می توانند تفکیک قائل شوند، هر چند که برخی از پروژه ها هر دو این خاصیت را دارند.
ثامنی نظر داده است:
این تابلوها مفید هستند اما فقط بخش محدودی را می توانند نشان بدهند. من به شخصه از نقشه ترافیک کل شهر تهران که توسط شرکت کنترل ترافیک به صورت دینامیک تهیه می شود خیلی استفاده می کنم. به خصوص اپلیکیشن تلفن همراهش و اینکه 200 هزار بار این نرم افزار نصب شده نشون می ده که چقدر مفید هست.
شاهرخ نظر داده است:
در خصوص وی اس ال لامپی، بنده پارسال در اتوبان قم دیدم که در زمان بارندگی سرعت مجاز را به جای 120، 100 نشان می داد و وقتی بارندگی تمام شد مجددا 120 به تابلوها برگشت. به نظر من بسیار مفید است. اما میزان مورد توجه قرار گرفتنشان توسط رانندگان ارتباطی به نوع فن آوری ندارد بلکه به اعمال قانون توسط پلیس وابسته است. اگر پلیس از رانندگان بخواهد که سرعتشان را مطابق تابلوها تنظیم کنند راننده ها رعایت می کنند و در غیر این صورت خیر. ظاهرا روی پل صدر هم به همین صورت است و در مقاطع مختلف سرعت 60 یا 70 است و چون اعمال قانون شدید و جدی است همه رعایت می کنند. به نظر من این تابلوها بسیار مفید
هستند.
مسعود نظر داده است:
شاید بتوان تابلوهای متغیر خبری را ویترین آی تی اس نامید و این روزها عمده شهرهای مجهز به سیستم های مدرن ترافیکی از تابلوهای متغیر خبری هم استفاده می کنند. اما این تجهیزات ارزان نیستند (به ویژه تابلوهای ثابت) و علاوه بر هزینه اولیه نسبتا سنگین نصب، هزینه های نگهداری نسبتا بالا هم دارند. دیدگاه ثابت و استاندارد مشخصی برای محتوای پیام ها و مدت زمان نمایش آنها نیز تدوین نشده است (در MUTCD توصیه هایی برای سایز فونت و حداکثر تعداد کاراکتر و رنگبندی ارائه شده است). در آمریکا اولویت نمایش پیامها با Silver Alert (پیام های هشدار در مورد آدم ربایی و اعلام نوع و شماره پلاک خودرو تحت
تعقیب، مفقود شدن اشخاص آلزایمری یا با بیماریهای روانی و ..) Orange Alert (پیام های هشدار در مورد امنیت ملی مانند عملیات تروریستی و ...) است که خیلی به ندرت اتفاق می افتند، سپس پیام های هشداری (تصادف در مسیر پیش رو، بسته شدن اتوبان و ....) و سپس پیام های اطلاع رسانی (تاخیر در مسیر، سنگین بودن ترافیک، توصیه به استفاده از مسیر جایگزین) و ..... است. با همه گیر شدن داده های زمان سفر چه از روش جی پی اس و چه فن آوریهایی نظیر بلوتوث، از سال 2009 برخی ایالتها از جمله مریلند اقدام به نمایش زمان سفر واقعی به جای پیام های مبهمی مانند "ترافیک سنگین" یا "تاخیر در مسیر پیش رو" نمودند
چراکه که ترافیک سنگین برای دو راننده مختلف می تواند مفهوم متفاوت داشته باشد. برخی معتقد هستند که این اطلاعات ارزشی ندارد و اگر زمان سفر آزاد جریان دارد به جای نمایش زمان سفر بهتر است تابلو را خالی گذاشت تا باعث حواس پرتی راننده نشود، برخی معتقدند نمایش پیام هایی مانند توصیه به بستن کمربند ایمنی مفیدتر است. اما مطالعات نشان می دهد که این نظرات بر اساس شرایط سنی و سایر اطلاعات دموگرافیکی افراد متفاوت است. افراد جوانتر به داشتن اطلاعات بیشتر تمایل دارند و افراد مسن تر به ساده نگهداشتن سیستم.
سال 2011 یکی از مجری های رادیو به شدت به نمایش اطلاعات روی تابلوها اعتراض کرد و مدعی شد که نه تنها سودی ندارند بلکه باعث تصادف می شوند. اداره بزرگراه های مریلند پروژه ای به ما واگذار کرد که این موضوع را بررسی کنیم. نتایج تحقیقات بر اساس داده های تصادفات چهار ساله و سنسورهای سرعت و سنسورهای بلوتوثی و آنالیز وضعیت قبل و بعد از نمایش اطلاعات زمان سفر بر روی تابلو حاکی از آن بود که ادعای مجری رادیو از نظر آماری قابل تایید نیست. نظرسنجی های عمومی نیز حاکی از علاقه بسیاری از افراد به اطلاعات زمان سفر است به نحوی نمایش آنها به خواست عمومی تبدیل شده است. برخی معتقدند که با
همه گیر شدن تلفن های هوشمند و اپلیکیشن های مربوطه نیازی به اطلاعات تابلوها وجود نخواهد داشت، اما به نظر می رسد با پیشرفته شدن فن آوریهای نمایشگر تابلوهای متغیر خبری همچنان با اطلاعات مفیدتر جزئی لاینفک از سیستم مدیریت ترافیک خواهند بود.
گزارش مربوط به آنالیز اثر تابلوهای متغیر خبری بر تصادفات و ارزیابی کارآیی آنها از این آدرس قابل دانلود است:
http://ntl.bts.gov/lib/47000/47400/47478/MD-13-SP109B4C_Impact-of-DMS-Messages_Report.pdf
محمود نظر داده است:
درکلیات موضوع بحثی نیست و مفید بودن این رسانه که در کنار دیگر امکانات اطلاع رسانی نقش مهم و تاثیر گذار دارند روشن است. مسئله این است که چه کنیم تا این ابزار سودمند تر بوده و در جای خود استفاده شوند.
گاهی اوقات تابلو نصب شده ولی سیستم ارتباطی ندارد و اگر دارد اطلاعات آنلاین که مبنای تصمیم گیری بوده و منجر به یک انتخاب از میان چند گزینه بشود فراهم نیست.
به عبارت دیگر فراهم کردن محتوای آنلاین و لحظه ای چه به صورت کیفی یعنی از طریق دوربین و چه به صورت کمی بر مبنای سنسورها و استخراج دیتا پیش نیاز جدی برای نصب تابلوهاست که گاهی اوقات رعایت نمی شود.
علاوه بر این دستورالعمل های لازم و اینکه چه پیامی در چه زمانی داده شود مورد نیاز است. در هر صورت به نظر می رسد نسبت پیام های آموزشی خنثی در کشور ما بسیار بیشتر از کشورهای دیگر است و در دیگر کشورها شاید این نسبت عکس باشد. در واقع این مشارکت در بحث می تواند به نوعی قدرت ارزیابی و سنجش مقایسه ای ما را بهبود بخشیده و بهره وری تجهیزات را افزایش دهد.
حسین نظر داده است:
در سالهای ابتدایی دهه هفتاد که نخستین تابلوهای متغیر خبری را نصب میکردیم، آرزویمان این بود که شبکه آنها برای اطلاع رسانی و نیز داده زمان سفر مسیرها به حدی برسد که بتوانیم زمان سفر بین مسیرهای مختلف برای رسیدن از یک مقصد به یک مبدا را محاسبه و به رانندگان اعلام کنیم و سپس رانندگان مسیر خود را خودشان انتخاب کنند. مثلا اگر از پلهای فجر بخواهیم به سمت اتوبان کرج برویم، آیا از همت استفاده کنیم یا در بین راه به اتوبان شیخ فضلالله یا یادگار تغییر مسیر دهیم و از آن مسیر خود را به اتوبان برسانیم. در حال حاضر که مسیرها بسیار متنوع تر شده و امکان برداشت زمان سفر هم به
راحتی مقدور شده، فکر کنم از رویای آن موقع ما خیلی دور نباشیم.
مهدی نظر داده است:
ایده نمایش اطلاعات و اطلاع رسانی وقتی معنی دار است که اطلاعات به خوبی جمع آوری شود. به نظر من برای جمع آوری اطلاعات وزارت ارتباطات باید بسیار فعالانه تر وارد عمل شود. به عبارت روشن همه مسئولیت ها نباید بر عهده آژانس های حمل و نقلی باشد. امروزه با کمترین هزینه و با کمی بهره برداری از داده کاوی به راحتی می توان از روی اطلاعات مبایل افراد اطلاعات بسیار دقیقی از ترافیک و اطلاعات مبدا-مقصد به دست آورد که این اطلاعات به دلیل گستردگی می توانند خوراک سیستم های اطلاع رسانی را فراهم نمایند. بر اساس این دیدگاه باید این مساله به صورت یک مطالبه عمومی درآید که وزارت ارتباطات و
سازمان فناوری اطلاعات به صورت فعالانه برای جمع آوری اطلاعات ترافیکی وارد عمل شوند. من در یک جلسه با این بزرگواران موضوع را ارائه کرده ام و طرحهای دانشگاهی مرتبط نیز در دانشگاه در حال پی گیری است. لذا در صورتی که این وزارت متقاعد به انجام این مساله شود، سیستم های اطلاع رسانی با هزینه بسیار کمتر قابل اجرایی سازی است.