|
کد خبر
۸۵۵۴۰
کپی شد
کاهش مصرف سوخت به شیوه غربی ها
تیننیوز| آزمونهای آمريکا و اروپا کاهش مصرف سوخت و کاسته شدن از انتشار آلايندهها را نشان میدهند.
آزمون انجام شده در دانشگاه ريورسايد کاليفرنيا نشان داده است که فناوری خودروهای مرتبط میتواند مصرف سوخت ( و نيز انتشار آلايندهها) را در مقايسه با وضعيتی که از اين فناوری استفاده نمیشود تا 18 درصد کاهش دهد.
پروژه موسوم به GildPath بخشی از برنامه تحقيقات وزارت حملونقل آمريکا در خصوص بررسی منافع زيستمحيطی خودروهای مرتبط تحت عنوان AEIRS میباشد. GildPath همان بخش عمليات Eco-signal در AERIS است و به کاهش مصرف سوخت و کاسته شدن از انتشار آلايندههای خودرويی به هنگام نزديک شدن و عبور از تقاطعهای مجهز به چراغ راهتمايی توجه دارد.
برای رسيدن به اين کاهشها، پژوهشگران در دانشگاه ريورسايد کاليفرنيا يک سامانه ارتباطات خودرويی ابداع و مورد آزمون قرار دادهاند که اطلاعات زمانبندی چراغهای راهنمايی در مسير پيشِرو را از طريق ارتباطات برد کوتاه اختصاصی (DSRC) دريافت میکند. سپس اين سامانه سرعت حرکت خودروها برای عبور از تقاطع را به کارآمدترين روش (با کمترين مصرف سوخت) محاسبه میکند.
اين سامانه ابتدا توسط دانشگاه ريورسايد کاليفرنيا در مرکز تحقيقات بزرگراهی Turner Fairbank در جادهای به طول 300 متر که به يک تقاطع مجهز به چراغ راهنمايی میرسد با استفاده از يک دستگاه خودرو (مدل Ford Escape Hybrid) با رانندگان مختلف مورد آزمون قرار گرفته است. اين آزمون در سه حالت: استفاده از رانندگان ناآگاه نسبت به موضوع، بکارگيری رانندگان مطلع و استفاده از يک سامانه کاملاً خودکار رانندگی انجام شده است.
در مرحله بعد، نتايج بدست آمده از اين آزمون به يک سامانه مدلسازی ترافيکی داده شده است تا توان بالقوه آن در شرايط دنيای واقعی ارزيابی شود.
تجهيزات مستقر در کنار کنترلر چراغ راهنمايی با استفاده از DSRC ، اطلاعات زمانبندی و وضعيت چراغ را 10 بار در ثانيه منشر میکند تا OBU خودروها بدانند وضعيت سبز برای هر يک از جهتها چه زمانی شروع و چه زمانی پايان میيابد. هر ثانيه با استفاده از سامانه موقعيتياب GPS در OBU خودرو، فاصله تا خط توقف و نيز جهت حرکت محاسبه شده و امکان تعيين زمانبندی چراغ در مسير حرکت خودرو فراهم میشود. با استفاده از اين اطلاعات، سامانه میتواند بهترين سرعت حرکت براي عبور از چراغ سبز را محاسبه کند و اين محاسبه را ده بار در ثانيه بهروز نمايد.
در حالت «توصيه»، سامانه سرعت لازم را بر روی يک صفحه نمايش نشان میدهد و يک نوار سبز رنگ بر روی صفحه کيلومترشمار ايجاد میکند تا راننده همه تنظيمات را انجام دهد، در حاليکه در حالت خودکار، موارد شتاب و ترمز خودرو به منظور رسيدن به سرعت لازم برای عبور از چراغ سبز به صورت خودکار انجام میشود.

چهار سناريو مورد آزمون قرار گرفته است:
- حرکت با سرعت عادی خودرو که در زمان سبز بودن چراغ راهنمايی به تقاطع خواهد رسيد.
- خودرو بايد سرعت خود را افزايش دهد تا بتواند قبل از قرمز شدن چراغ راهنمايی از تقاطع عبور کند.
- توقف اجتناب ناپذير خودرو در پشت چراغ قرمز،
- کاهش سرعت خودرو جهت اجتناب از توقف و انتظار پشت چراغ قرمز برای سبز شدن آن،

در حالت خودکار، راننده (برای ايمنی) دکمهای را بر روی صفحهنمايش درون خودرو فشار میدهد تا نبود ترافيک در تقاطع را تاييد کند و سپس خودرو شروع به حرکت میکند.
در طول آزمون، تنها اين خودرو در جاده بوده است و چراغها زمانبندی ثابتی داشتهاند و به دليل وجود يک پيچ در جاده، به يک تکرارکننده DSRC نياز بوده است تا کل محدوده 300 متری آزمون پوشش داده شود. واحد OBU خودرو نيز شامل يک گيرنده DSRC و دو آنتن GPS بوده است تا سرعت، جهت و موقعيت مکانی خودرو را با دقت يک متر محاسبه کند. گروه پژوهشی دانشگاه ريورسايد کاليفرنيا با هدايت پروفسور مت بارث، الگوريتمی را برای محاسبه سرعت پيشنهادی ابداع نموده و يک داشبورد پايه به همراه صفحهنمايش لمسی مورد نياز را ايجاد کردهاند.
زمانهای چراغ راهنمايی برای وضعيتهای سبز و قرمز (با وضعيت زرد بين آنها) تقريبا 30 ثانيه بوده است و خودرو با سرعت 25 مايل در ساعت به تقاطع نزديک میشده است تا بتواند طبق سناريو 2 سرعت خود را به 35 مايل در ساعت افزايش دهد. در آزمون اوليه سناريوهای 3 و 4 ، خودرو بايد سرعت خود را تا 5 مايل در ساعت کاهش میداد که در عمل ناراحتی رانندگان پشتِسر را به همراه داشت، لذا مقدار آن بين 10 تا 15 مايل در ساعت افزايش داده شد.
برای ارائه تصويری درست، اجراهای متوالی طوری زمانبندی شدند تا در بازههای 5 ثانيهای از کل دوره سبز و قرمز چراغ راهنمايی شروع شوند. نتايج رانندگانی که اطلاعاتی دريافت نمیکردند مبنايی ارزيابی رانندگان مطلع (که سرعت پيشنهادی را بر روی کيلومترشمار خود دريافت میکردند) قرار گرفت و نشان داد که به طور متوسط به 5 درصد صرفهجويی در مصرف سوخت، اما با يک نوسان 18 درصدی رسيدهاند. متوسط صرفه جويی سوخت به ميزان 20 درصد با خودکارسازی کامل بدست آمده است که انحراف معيار آن نيز 6 درصد بوده است و سازگاری بيشتر نتايج را نشان میدهد.
وليکن در شرايط دنيای واقعی، محاسبه زمانبندی به بازنگری بر اساس طول فاصله تا خط توقف پشت چراغ قرمز و برخی موارد ديگر نياز دارد، همانطور که عثمان آلتان از اداره بزرگراههای فدرال آمريکا به آن اشاره میکند. او در حين يک وبينار میگويد: «اگر هر راننده طبق سناريو 4 سرعت خود را کاهش دهد، آنگاه اين طرح میتواند تاثيری جدی بر کارآمدسازی انرژی در کل مسيرحرکت خودروها داشته باشد.»
جهت ارزيابی تاثيرات بالقوهای که اين سامانه میتواند بر روی کاهش مصرف سوخت، کاهش آلايندهها و تراکم ترافيکی داشته باشد، نتايج آزمون به يک مدل کامپيوتری تبادلات کلی داده شد و همچنين سامانه در برخی مسيرهای واقعی مانند جاده El Camino Real در منطقه خليج کاليفرنيا مورد آزمون قرار گرفت. قسمتی از جاده که آزمون در آن صورت گرفته است دارای 11 تقاطع میباشد و تعدادی از آنها به تجهيزات DSRC مجهز شدهاند تا زمانبندی و وضعيت چراغهایراهنمايی را برای ارزيابی عملکرد سامانه در دنيای واقعی ارسال کنند.
در شرايطی که چراغهای راهنمايی هماهنگ نباشند، GlidePath میتواند بسته به شرايط ترافيک، يک کاهش 5 تا 10 درصدی در مصرف سوخت و انتشار آلايندهها را نشان دهد. وقتی چراغهای راهنمايی هماهنگ باشند، با 5 درصد مشارکت GlidePath میتوان به 13 درصد کاهش مصرف سوخت دست يافت. به ميزانی که ازدحام افزايش پيدا میکند، توانايی کاهش يا افزايش سرعت در نزديکی چراغهای راهنمايی بطور قابل توجهی محدود میشود و اين در حالی است که صفوف طولانی خودروها در ترافيک، سطح ديگری از پيچيدگی سامانه GlidePath را نشان میدهد.
آزمونهای اروپا
يک سامانه مشابه به نام GLOSA (سرعت بهينه پيشنهادی برای عبور از چراغ سبز) به عنوان بخشی از پروژه Compass4D با بودجه اتحاديه اروپا و اجرا در هفت شهر اورپايی بوردو، کپنهاگ، هلموند، نيوکاسل، تسالونيکی، ورونا و ويگو مورد آزمون قرار گرفته است.
سامانه GLOSA بهترين استراتژی کاهش/افزايش سرعت برای نزديک شدن به تقاطع را بر اساس وضعيت سبز/قرمز چراغ راهنمايی و زمانبندی آن (زمان سبز شدن) به رانندگان پيشنهاد میدهد. در حالتی که رانندگان مجبور به توقف در پشت چراغ راهنمايی باشند، اين سامانه اطلاعاتی را ارائه میدهد تا راننده بتواند تصميم بگيرد موتور خودرو را روشن نگهدارد يا آن را خاموش کند و درست در زمان تغيير وضعيت چراغ مجدداً آن را روشن نمايد. سامانه مشارکتی Compass4D همچنين شامل سامانه اولويت سبز است که میتواند برای خودروهای اورژانسی، خودروهای حملونقل عمومی يا کاميونها (بسته به سياستهای مديريت ترافيک شهر) در زمانی که به تقاطع نزديک میشوند، چراغ راهنمايی را سبز کند.
به عنوان بخشی از آزمون، يکی از مسيرهای موج سبز در شهر بوردو (در فرانسه) مدلسازی شده است. اين مسير چهار مجموعه چراغ راهنمايی که برای موج سبز در سرعت 38km/h همزمان شدهاند را پوشش میدهد. اين آزمون نشان داده است که اگر 20 درصد خودروها به GLOSA مجهز باشند، در تمام خودروهايی که از اين مسير استفاده میکنند بطور متوسط ميزان صرفهجويی 1.6 درصد افزايش میيابد و اگر 80 درصد خودروها مجهز باشند اين ميزان به 3.4 درصد افزايش خواهد يافت.
نتايج مقدماتی نشان میدهد که در اين شهر در مقايسه با خودروهايی که از سامانه استفاده نمیکنند، متوسط صرفهجويی در مصرف سوخت برای هر يک از خودروها از 4.7 درصد تا بيش از 11 درصد( بسته به تعداد توقف آنها) تغيير میکند. بههرحال زمانیکه آنها اصلا نياز به توقف ندارند، رانندگانی که از GLOSA استفاده نمیکنند کمی (2.6 درصد) بهتر از خودروهای مجهز به اين سامانه عمل میکنند، يعنی ميانگين کلی صرفهجويی برای 2000 خودرو 5.34 درصد است.
آزمون انجام شده در دانشگاه ريورسايد کاليفرنيا نشان داده است که فناوری خودروهای مرتبط میتواند مصرف سوخت ( و نيز انتشار آلايندهها) را در مقايسه با وضعيتی که از اين فناوری استفاده نمیشود تا 18 درصد کاهش دهد.
پروژه موسوم به GildPath بخشی از برنامه تحقيقات وزارت حملونقل آمريکا در خصوص بررسی منافع زيستمحيطی خودروهای مرتبط تحت عنوان AEIRS میباشد. GildPath همان بخش عمليات Eco-signal در AERIS است و به کاهش مصرف سوخت و کاسته شدن از انتشار آلايندههای خودرويی به هنگام نزديک شدن و عبور از تقاطعهای مجهز به چراغ راهتمايی توجه دارد.
برای رسيدن به اين کاهشها، پژوهشگران در دانشگاه ريورسايد کاليفرنيا يک سامانه ارتباطات خودرويی ابداع و مورد آزمون قرار دادهاند که اطلاعات زمانبندی چراغهای راهنمايی در مسير پيشِرو را از طريق ارتباطات برد کوتاه اختصاصی (DSRC) دريافت میکند. سپس اين سامانه سرعت حرکت خودروها برای عبور از تقاطع را به کارآمدترين روش (با کمترين مصرف سوخت) محاسبه میکند.
اين سامانه ابتدا توسط دانشگاه ريورسايد کاليفرنيا در مرکز تحقيقات بزرگراهی Turner Fairbank در جادهای به طول 300 متر که به يک تقاطع مجهز به چراغ راهنمايی میرسد با استفاده از يک دستگاه خودرو (مدل Ford Escape Hybrid) با رانندگان مختلف مورد آزمون قرار گرفته است. اين آزمون در سه حالت: استفاده از رانندگان ناآگاه نسبت به موضوع، بکارگيری رانندگان مطلع و استفاده از يک سامانه کاملاً خودکار رانندگی انجام شده است.
در مرحله بعد، نتايج بدست آمده از اين آزمون به يک سامانه مدلسازی ترافيکی داده شده است تا توان بالقوه آن در شرايط دنيای واقعی ارزيابی شود.
تجهيزات مستقر در کنار کنترلر چراغ راهنمايی با استفاده از DSRC ، اطلاعات زمانبندی و وضعيت چراغ را 10 بار در ثانيه منشر میکند تا OBU خودروها بدانند وضعيت سبز برای هر يک از جهتها چه زمانی شروع و چه زمانی پايان میيابد. هر ثانيه با استفاده از سامانه موقعيتياب GPS در OBU خودرو، فاصله تا خط توقف و نيز جهت حرکت محاسبه شده و امکان تعيين زمانبندی چراغ در مسير حرکت خودرو فراهم میشود. با استفاده از اين اطلاعات، سامانه میتواند بهترين سرعت حرکت براي عبور از چراغ سبز را محاسبه کند و اين محاسبه را ده بار در ثانيه بهروز نمايد.
در حالت «توصيه»، سامانه سرعت لازم را بر روی يک صفحه نمايش نشان میدهد و يک نوار سبز رنگ بر روی صفحه کيلومترشمار ايجاد میکند تا راننده همه تنظيمات را انجام دهد، در حاليکه در حالت خودکار، موارد شتاب و ترمز خودرو به منظور رسيدن به سرعت لازم برای عبور از چراغ سبز به صورت خودکار انجام میشود.

چهار سناريو مورد آزمون قرار گرفته است:
- حرکت با سرعت عادی خودرو که در زمان سبز بودن چراغ راهنمايی به تقاطع خواهد رسيد.
- خودرو بايد سرعت خود را افزايش دهد تا بتواند قبل از قرمز شدن چراغ راهنمايی از تقاطع عبور کند.
- توقف اجتناب ناپذير خودرو در پشت چراغ قرمز،
- کاهش سرعت خودرو جهت اجتناب از توقف و انتظار پشت چراغ قرمز برای سبز شدن آن،

در حالت خودکار، راننده (برای ايمنی) دکمهای را بر روی صفحهنمايش درون خودرو فشار میدهد تا نبود ترافيک در تقاطع را تاييد کند و سپس خودرو شروع به حرکت میکند.
در طول آزمون، تنها اين خودرو در جاده بوده است و چراغها زمانبندی ثابتی داشتهاند و به دليل وجود يک پيچ در جاده، به يک تکرارکننده DSRC نياز بوده است تا کل محدوده 300 متری آزمون پوشش داده شود. واحد OBU خودرو نيز شامل يک گيرنده DSRC و دو آنتن GPS بوده است تا سرعت، جهت و موقعيت مکانی خودرو را با دقت يک متر محاسبه کند. گروه پژوهشی دانشگاه ريورسايد کاليفرنيا با هدايت پروفسور مت بارث، الگوريتمی را برای محاسبه سرعت پيشنهادی ابداع نموده و يک داشبورد پايه به همراه صفحهنمايش لمسی مورد نياز را ايجاد کردهاند.
زمانهای چراغ راهنمايی برای وضعيتهای سبز و قرمز (با وضعيت زرد بين آنها) تقريبا 30 ثانيه بوده است و خودرو با سرعت 25 مايل در ساعت به تقاطع نزديک میشده است تا بتواند طبق سناريو 2 سرعت خود را به 35 مايل در ساعت افزايش دهد. در آزمون اوليه سناريوهای 3 و 4 ، خودرو بايد سرعت خود را تا 5 مايل در ساعت کاهش میداد که در عمل ناراحتی رانندگان پشتِسر را به همراه داشت، لذا مقدار آن بين 10 تا 15 مايل در ساعت افزايش داده شد.
برای ارائه تصويری درست، اجراهای متوالی طوری زمانبندی شدند تا در بازههای 5 ثانيهای از کل دوره سبز و قرمز چراغ راهنمايی شروع شوند. نتايج رانندگانی که اطلاعاتی دريافت نمیکردند مبنايی ارزيابی رانندگان مطلع (که سرعت پيشنهادی را بر روی کيلومترشمار خود دريافت میکردند) قرار گرفت و نشان داد که به طور متوسط به 5 درصد صرفهجويی در مصرف سوخت، اما با يک نوسان 18 درصدی رسيدهاند. متوسط صرفه جويی سوخت به ميزان 20 درصد با خودکارسازی کامل بدست آمده است که انحراف معيار آن نيز 6 درصد بوده است و سازگاری بيشتر نتايج را نشان میدهد.
وليکن در شرايط دنيای واقعی، محاسبه زمانبندی به بازنگری بر اساس طول فاصله تا خط توقف پشت چراغ قرمز و برخی موارد ديگر نياز دارد، همانطور که عثمان آلتان از اداره بزرگراههای فدرال آمريکا به آن اشاره میکند. او در حين يک وبينار میگويد: «اگر هر راننده طبق سناريو 4 سرعت خود را کاهش دهد، آنگاه اين طرح میتواند تاثيری جدی بر کارآمدسازی انرژی در کل مسيرحرکت خودروها داشته باشد.»
جهت ارزيابی تاثيرات بالقوهای که اين سامانه میتواند بر روی کاهش مصرف سوخت، کاهش آلايندهها و تراکم ترافيکی داشته باشد، نتايج آزمون به يک مدل کامپيوتری تبادلات کلی داده شد و همچنين سامانه در برخی مسيرهای واقعی مانند جاده El Camino Real در منطقه خليج کاليفرنيا مورد آزمون قرار گرفت. قسمتی از جاده که آزمون در آن صورت گرفته است دارای 11 تقاطع میباشد و تعدادی از آنها به تجهيزات DSRC مجهز شدهاند تا زمانبندی و وضعيت چراغهایراهنمايی را برای ارزيابی عملکرد سامانه در دنيای واقعی ارسال کنند.
در شرايطی که چراغهای راهنمايی هماهنگ نباشند، GlidePath میتواند بسته به شرايط ترافيک، يک کاهش 5 تا 10 درصدی در مصرف سوخت و انتشار آلايندهها را نشان دهد. وقتی چراغهای راهنمايی هماهنگ باشند، با 5 درصد مشارکت GlidePath میتوان به 13 درصد کاهش مصرف سوخت دست يافت. به ميزانی که ازدحام افزايش پيدا میکند، توانايی کاهش يا افزايش سرعت در نزديکی چراغهای راهنمايی بطور قابل توجهی محدود میشود و اين در حالی است که صفوف طولانی خودروها در ترافيک، سطح ديگری از پيچيدگی سامانه GlidePath را نشان میدهد.
آزمونهای اروپا
يک سامانه مشابه به نام GLOSA (سرعت بهينه پيشنهادی برای عبور از چراغ سبز) به عنوان بخشی از پروژه Compass4D با بودجه اتحاديه اروپا و اجرا در هفت شهر اورپايی بوردو، کپنهاگ، هلموند، نيوکاسل، تسالونيکی، ورونا و ويگو مورد آزمون قرار گرفته است.
سامانه GLOSA بهترين استراتژی کاهش/افزايش سرعت برای نزديک شدن به تقاطع را بر اساس وضعيت سبز/قرمز چراغ راهنمايی و زمانبندی آن (زمان سبز شدن) به رانندگان پيشنهاد میدهد. در حالتی که رانندگان مجبور به توقف در پشت چراغ راهنمايی باشند، اين سامانه اطلاعاتی را ارائه میدهد تا راننده بتواند تصميم بگيرد موتور خودرو را روشن نگهدارد يا آن را خاموش کند و درست در زمان تغيير وضعيت چراغ مجدداً آن را روشن نمايد. سامانه مشارکتی Compass4D همچنين شامل سامانه اولويت سبز است که میتواند برای خودروهای اورژانسی، خودروهای حملونقل عمومی يا کاميونها (بسته به سياستهای مديريت ترافيک شهر) در زمانی که به تقاطع نزديک میشوند، چراغ راهنمايی را سبز کند.
به عنوان بخشی از آزمون، يکی از مسيرهای موج سبز در شهر بوردو (در فرانسه) مدلسازی شده است. اين مسير چهار مجموعه چراغ راهنمايی که برای موج سبز در سرعت 38km/h همزمان شدهاند را پوشش میدهد. اين آزمون نشان داده است که اگر 20 درصد خودروها به GLOSA مجهز باشند، در تمام خودروهايی که از اين مسير استفاده میکنند بطور متوسط ميزان صرفهجويی 1.6 درصد افزايش میيابد و اگر 80 درصد خودروها مجهز باشند اين ميزان به 3.4 درصد افزايش خواهد يافت.
نتايج مقدماتی نشان میدهد که در اين شهر در مقايسه با خودروهايی که از سامانه استفاده نمیکنند، متوسط صرفهجويی در مصرف سوخت برای هر يک از خودروها از 4.7 درصد تا بيش از 11 درصد( بسته به تعداد توقف آنها) تغيير میکند. بههرحال زمانیکه آنها اصلا نياز به توقف ندارند، رانندگانی که از GLOSA استفاده نمیکنند کمی (2.6 درصد) بهتر از خودروهای مجهز به اين سامانه عمل میکنند، يعنی ميانگين کلی صرفهجويی برای 2000 خودرو 5.34 درصد است.