حذف بلندمرتبه سازی ممکن نیست
یک کارشناس بازار مسکن با بیان اینکه حذف بلندمرتبه سازی ممکن نیست، گفت: راهکار اصلی، اصلاح ساخت وساز، نوسازی بافت های فرسوده و ارتقای استانداردهای فنی برای افزایش ایمنی ساختمان ها است.
کارشناس ارشد بازار مسکن درباره جایگزینی بلندمرتبه سازی با ساخت وساز کم طبقه برای کاهش آسیب پذیری ساختمان های مسکونی، گفت: واحدهایی که در جنگ ماه رمضان تخریب شدند، عمدتاً از نوع ساختمان های عمودی و بلندمرتبه بودند و همین موضوع این پرسش را ایجاد می کند که آیا می توان به جای بلندمرتبه سازی، از اراضی پیرامونی شهرها برای توسعه ساخت وساز کم طبقه استفاده کرد تا میزان آسیب کاهش یابد.
به گزارش تین نیوز به نقل از مهر، منصور غیبی افزود: این ایده ممکن است از منظر فنی در نگاه اول قابل قبول به نظر برسد، اما در عمل با چالش های جدی در حوزه تراکم جمعیت شهری، نظام اسکان، طرح های مصوب شهری و دسترسی به خدمات مواجه است. اگرچه در یک مقیاس محدود می توان گفت ساختمان دو یا چهار طبقه نسبت به ساختمان ۱۲ طبقه ایمن تر است، اما این گزاره را نمی توان به صورت کلان و برای کل نظام شهرسازی کشور تعمیم داد.
غیبی تصریح کرد: تصمیم گیری درباره کاهش طبقات ساختمانی باید با در نظر گرفتن مؤلفه هایی مانند ظرفیت زمین، زمان، هزینه، دسترسی به خدمات شهری، حمل ونقل، آموزش و اشتغال انجام شود. این در حالی است که توسعه افقی شهرها و ساخت وساز کم طبقه در حاشیه شهرهای بزرگ، با اصول شهرسازی، مدیریت تراکم جمعیت و تأمین خدمات عمومی سازگار نیست و عملاً امکان پذیر نخواهد بود.
وی یادآور شد: نمی توان نسخه ای کلی برای بلندمرتبه سازی پیچید، هرچند به طور طبیعی یک ساختمان کم طبقه می تواند در برخی شرایط ایمن تر باشد، اما این موضوع دلیل کافی برای حرکت به سمت افقی سازی گسترده شهرها نیست، چرا که چنین رویکردی با نیازهای واقعی شهروندان در تضاد است.
این کارشناس ارشد بازار مسکن در ادامه درباره راهکارهای افزایش ایمنی ساختمان ها گفت: تمرکز اصلی باید بر نوسازی بافت های فرسوده باشد. در شرایط فعلی، بافت های قدیمی و مرکزی شهرها که از نظر تراکم نیز در محدوده های شهری تعریف شده اند، بیشترین آسیب را تجربه کرده اند و همین موضوع ضرورت نوسازی این بخش ها را دوچندان می کند.
وی ادامه داد: نوسازی بافت های فرسوده می تواند همزمان چند هدف را محقق کند؛ از یک سو ایمنی ساختمان ها افزایش می یابد و از سوی دیگر، امکان طراحی سازه ها با در نظر گرفتن تهدیدات جدید فراهم می شود. به عنوان مثال، می توان در طراحی های جدید، تمهیداتی مانند فضاهای ایمن یا پناهگاهی را پیش بینی و اجرا کرد.
غیبی تأکید کرد: این رویکرد علاوه بر افزایش تاب آوری شهری، به حل یکی از دغدغه های چندین ساله کارشناسان و مدیران شهری یعنی ساماندهی بافت های فرسوده نیز کمک می کند و در واقع با یک اقدام، دو هدف نوسازی و مقاوم سازی محقق می شود.
وی گفت: ساختمان هایی که امروز با رعایت اصول فنی، نظارت مهندسی و محاسبات دقیق طراحی و اجرا می شوند، به مراتب مقاوم تر از ساختمان های فرسوده هستند و می توان در شرایط مختلف، حتی در زمان تهدید، روی عملکرد آن ها حساب باز کرد.
این کارشناس بازار مسکن با اشاره به محدودیت های فنی و اقتصادی در طراحی ساختمان ها گفت: باید توجه داشت که ماهیت تهدیدات و فناوری های مخرب به صورت مستمر در حال تغییر است و نمی توان تمامی ساختمان ها را به گونه ای طراحی کرد که در برابر همه انواع تهدیدات مقاوم باشند، چرا که این موضوع از نظر اقتصادی توجیه پذیر نیست.
وی افزود: در نظام ساخت وساز، سطوح مختلفی از اهمیت برای کاربری ها تعریف شده است؛ به عنوان مثال، تأسیسات حیاتی مانند مراکز هسته ای، پتروشیمی ها و بیمارستان ها در اولویت بالاتری برای طراحی مقاوم قرار دارند و پس از آن، ساختمان های مسکونی و سایر کاربری ها قرار می گیرند. بنابراین، نمی توان همه ساختمان ها را در یک سطح از مقاومت طراحی کرد.
غیبی تصریح کرد: اگر بخواهیم تمامی ساختمان های مسکونی را با بالاترین سطح ایمنی طراحی کنیم، هزینه ساخت به شدت افزایش می یابد و صرفه اقتصادی پروژه ها از بین می رود. از این رو، باید تعادلی منطقی میان ایمنی، هزینه و کاربری برقرار شود.
وی بیان کرد: در این میان، بهترین راهبرد، حرکت همزمان به سمت نوسازی بافت های فرسوده و ارتقای استانداردهای ساخت وساز است، به ویژه با توجه به اینکه بسیاری از مراکز اداری و خدماتی در همین بافت های قدیمی مستقر هستند و سطح تهدید برای آن ها بالاتر است.
این کارشناس ارشد بازار مسکن در پایان خاطرنشان کرد: اجرای تدریجی برنامه های نوسازی و مقاوم سازی، همراه با در نظر گرفتن تهدیدات نوین در طراحی سازه ها، می تواند به ارتقای ایمنی شهری منجر شود، اما حرکت به سمت ساخت وساز کم طبقه در خارج از شهرها به عنوان راهکار اصلی، نه امکان پذیر است و نه توجیه فنی و اقتصادی دارد.
