◄ اسرائیل و امارات کریدور رقیب ایران را در سکوت توسعه میدهند/ اتصال ریلی به چین باید در دستور کار قرار بگیرد
در حالی که رژیم صهیونیستی با تحرکات دیپلماتیک و لجستیکی تازه بهدنبال جان بخشی به کریدور هند خاورمیانه اروپا است، تحولات امنیتی اخیر نشان میدهد این پروژه پرهزینه، بیش از آنکه یک مسیر پایدار باشد، به طرحی شکننده در معادلات ژئوپلیتیکی منطقه تبدیل شده است.
محمد مهدی کریمی قهی: کریدور هند –خاورمیانه–اروپا (IMEC) که از سوی آمریکا و متحدانش به عنوان جایگزینی راهبردی برای مسیرهای سنتی تجارت شرق–غرب معرفی شده، در ماه های اخیر بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است.
رژیم صهیونیستی (بندر حیفا) به عنوان یکی از بازیگران اصلی این طرح، تلاش های خود را برای احیای آن تشدید کرده و این کریدور را بخشی از راهبرد بلندمدت خود برای تبدیل شدن به هاب لجستیکی و انرژی منطقه می داند.
در همین چارچوب، وزیر حمل و نقل رژیم صهیونیستی در سفرهایی آشکار و پنهان به آمریکا و برخی کشورهای عربی، رایزنی هایی را با محور توسعه زیرساخت های بندری و ریلی انجام داده است. تمرکز این گفت و گوها بر بندر حیفا، یکپارچه سازی سامانه های حمل ونقل و ایجاد اتصال ریلی پیوسته میان بنادر هند و اروپا از مسیر امارات، عربستان، اردن و سرزمین های اشغالی بوده است.
تل آویو امیدوار است با این مسیر، هم زمان ترانزیت کالا را کاهش دهد و هم وابستگی به آبراه های پرریسکی مانند دریای سرخ و باب المندب را کم رنگ کند.
با این حال، واقعیت های میدانی تصویر متفاوتی از آینده این پروژه ترسیم کرده اند. حملات موشکی ایران به بندر حیفا در جریان جنگ 12 روزه، یکی از مهم ترین نقاط اتکای آیمک را به چالش کشید و آسیب پذیری زیرساختی این بندر را به طور عینی نمایان ساخت. حیفا که قرار است حلقه اتصال آیمک به شبکه ریلی اروپا از طریق بندر پیرائوس یونان باشد، در عمل نشان داد که در شرایط تنش امنیتی، نمی تواند نقش یک هاب مطمئن بین المللی را ایفا کند.
به عنوان نمونه، برخی شرکت های بزرگ حمل و نقل و کشتیرانی، فعالیت خود در بندر حیفا را محدود یا متوقف کرده اند؛ اقدامی که بیش از هر چیز، ناشی از نگرانی نسبت به تداوم ناامنی (جنگ افروزی های صهیونیست ها) و افزایش هزینه های بیمه و ریسک عملیاتی است.
کارشناسان معتقدند چنین روندی می تواند جذابیت اقتصادی آیمک را برای بازیگران بین المللی به طور جدی کاهش دهد. به تازگی نیز مقامات عربستانی، عادی سازی روابط خود با رژیم صهیونیستی را به تعویق انداخته اند و دلیل آن را جنایت های این رژیم در غزه عنوان کرده اند.
در سطح سیاسی نیز، چالش های این کریدور کم نیست. توقف یا کند شدن روند عادی سازی روابط برخی کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی، هماهنگی منطقه ای لازم برای اجرای آیمک را دشوارتر کرده است. از سوی دیگر، هم زمانی این پروژه با تحولات پرتنش غرب آسیا، پرسش هایی جدی درباره امکان تحقق یک مسیر ترانزیتی پایدار بدون ثبات امنیتی مطرح می کند. به لحاظ فنی نیز سه بار تخلیه و بارگیری کالا در بندر جبل علی، حیفا و پیرائوس مقرون به صرفه نیست.
