◄ در رثای محمد معزالدین؛ مردی که گردشگری را بخشی از توسعه ایران می‌دید

روز سه شنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۵، خبر درگذشت مهندس محمد معزالدین، از پیشکسوتان نام آشنای صنعت گردشگری ایران، چون صاعقه ای سنگین و ناباورانه فضای فرهنگ و گردشگری کشور را دربرگرفت. او که عمری را در مسیر اعتلای ایرانگردی و جهانگردی سپری کرده بود، با دانش، تجربه و نگاهی توسعه گرا، نام خود را در حافظه تاریخی این صنعت ماندگار ساخت.

کارنامۀ پربار مدیریتی

محمد معزالدین(معروف به مهندس معزی) متولد ۱۳۲۸ در اصفهان، قبل از ورود به عرصه سیاست کشور، در بخش کشاورزی اصفهان مشغول به فعالیت بود‌ و از سال ۱۳۶۲ و ۱۳۶۶ در دو نوبت به نمایندگی مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی انتخاب شد و بدین ترتیب در دو دوره دوم و سوم مجلس بعنوان عضو کمیسیون و سپس رئیس کمیسیون پست و تلگراف و نیرو (بمدت ۵سال) تا سال ۱۳۷۰ در مجلس فعالیت داشت. وی پس از مجلس بعنوان مشاور وزیر کشور و نیز عضو شورای فرهنگی اجتماعی شهرداری تهران در تاسیس فرهنگسرای بهمن، فرهنگسرای خاوران، خانه‌های فرهنگ محله، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران و ... نقش موثر و محوری داشت. مهندس معزی در سال های ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰، در دوران وزارت دکتر عطاءالله مهاجرانی و سپس دکتر احمد مسجدجامعی، در سمت معاون وزیر و رئیس سازمان ایرانگردی و جهانگردی به ایفای نقش پرداخت. در آن سال ها، سازمان ایرانگردی و جهانگردی زیرمجموعۀ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود و مسئولیت سیاست گذاری و مدیریت گردشگری کشور را بر عهده داشت. او همچنین در سال های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۱ به عنوان نمایندۀ ایران در نشست های تخصصی و بین المللی گردشگری حضور یافت.

پس از آن، مسئولیت های مدیریتی او در قامت قائم مقام و معاون سرمایه گذاری دبیرخانه شورایعالی مناطق آزاد ادامه یافت و تا پایان عمر نیز عضو شورای راهبردی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بود.

◄ مجلس ترحیم «محمد معزالدین» مدیر برجسته کشور، جمعه 13 شهریورماه برگزار می شود

میراثی ماندگار؛ برجسته ترین اقدامات

از مهم ترین و ماندگارترین یادگارهای دوران مدیریتی معزالدین، تهیه و تدوین «برنامه ملی گردشگری» بود. او برای این کار از مشاوران مجرب داخلی و خارجی و همچنین ظرفیت کارشناسان ایرانی بهره گرفت تا مسائل گردشگری به صورت همه جانبه و هماهنگ دیده شود و گردشگری از حاشیه به یکی از ارکان اصلی توسعه کشور تبدیل گردد.

در عرصه بین الملل، مدیریت برگزاری اجلاس وزرای گردشگری کشورهای اسلامی در اصفهان از اقدامات شاخص او بود که نقش مهمی در معرفی ایران در شبکه گردشگری جهان اسلام داشت. او در اوج گفتمان «گفت وگوی تمدن ها»، به خوبی دریافته بود که گردشگری می تواند یکی از عرصه های مؤثر این گفت وگو باشد؛ از این رو، برای بین المللی سازی گردشگری ایران، برگزاری رویدادهای بین المللی و استفاده از ظرفیت گردشگری برای معرفی فرهنگ و تمدن ایران، تلاشی بی وقفه داشت.

معزالدین باوری راسخ داشت که گردشگری بدون برنامه، آموزش، پژوهش، زیرساخت و حضور بخش خصوصی به جایگاه واقعی نمی رسد. از همین رو، همواره پیگیر جایگاه یابی گردشگری در سیاست های کلان کشور بود و در جلسات کارگروه ها و هنگام تدوین اسناد بالادستی، بر بازنگری برنامه های توسعه با تکیه بر واقعیت های اقتصادی و مشارکت فعال بخش خصوصی تأکید می کرد. او نقطه آغاز هر حرکت ملی را مشارکت بخش خصوصی می دانست.

همچنین در دوره مسئولیت او، سازمان ایرانگردی و جهانگردی تجربه ای ارزشمند از مدیریت دانش محور، یادگیرنده و مبتنی بر تجارب جهانی را پشت سر گذاشت؛ رویکردی که حاصل نگاه توسعه گرا و آینده نگر او بود.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در پیام تسلیت خود، درگذشت او را «موجب تألم و تأثر عمیق» خواند و بر جایگاه ارزشمند او در تاریخ این صنعت تأکید کرد.

فقدان محمد معزالدین، تنها از دست دادن یک مدیر و پیشکسوت نیست؛ فقدان بخشی از حافظه تاریخی و سرمایه انسانی گردشگری ایران است؛ سرمایه ای که حاصل سال ها تجربه، شناخت، اخلاق حرفه ای و دلسوزی برای این سرزمین بود. نام نیک، منش حرفه ای و خدمات ماندگار او، بی گمان در حافظه گردشگری ایران باقی خواهد ماند و یادش چراغ راه نسل های آینده این عرصه خواهد بود. 

مراسم تشییع پیکر  ایشان در روز پنجشنبه ۱۲ شهریور از محل مسجد هدایت برگزار شد و مراسم ترحیم وی در روز جمعه ۱۳ شهریور از ساعت ۹:۳۰ تا ساعت ۱۱ در مسجد نور در میدان فاطمی برگزار می شود.

روحش شاد و یادش گرامی باد.

نظرات در مورد مرحوم مهندس محمد معزی:

یاددشت مهندس بیژن‌زنگنه

در سوگ مهندس محمد معزّی؛ 

مردی از تبار خرد، اخلاق و خدمت

إِنّا لِلّهِ وَإِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ

 خبر درگذشت نابهنگام دوست و همکار دیرین ام، مهندس محمد معزّی، برای من خبری سنگین و جانکاه بود؛ خبری که خاطره بیش از چهار دهه آشنایی، همکاری، توفیق و هم‌دلی با مردی را زنده کرد که در تمام این سال‌ها، نشان او خردورزی، اخلاق، آرامش و خدمت صادقانه به ایران بود.

 نزدیک به چهل‌وچهار سال از نخستین آشنایی من با آن مرد شریف می‌گذرد. در این سالیان بلند، او را همواره مدیری بلندنظر، انسانی نجیب و آرام، کارشناسی عمیق و مشاوری امین برای مدیران و وزیران در دولت دیدم؛ مردی که دانش و تجربه را با امتزاجی از اخلاق و فضیلت در تصمیم‌های بزرگ، بکار می بست و بیش از آنکه در پی اثبات خویش باشد، دل‌ْمشغول خیر و صلاح کشور و مردم بود.

 ازجمله خصائص این “یار به آرامش رسیده” ما پاکدستی و معنویت نهفته در اعماق وجودش بود که کمتر به چشم ها می آمد. وی واجد خلاقیت فکری و با دیدگاهی فراتر از اسارت در نگاه بسته جناحی، به حل مسائل کشور می اندیشید و هیچگاه دیده نشد که ذره ای از دلسوزی اش در احقاق حق ملت کاسته شود. 

 نقش ماندگار مهندس معزّی در یکی از دشوارترین مقاطع تاریخ معاصر صنعت آب و برق ایران، از خاطره من و حافظه همکاران آن دوران محو نخواهد شد. زمانی که در میانه سال ۱۳۶۷ و در شرایطی دشوار، مسئولیت وزارت نیرو را بر عهده گرفتم و کشور تازه از جنگی فرسایشی و سنگین خارج شده بود، صنعت آب و برق با انبوهی از نیازها، کمبودها و دشواری‌های بازسازی روبه‌رو بود. در آن روزگار، همکاری صمیمانه و مسئولانه او و کمیسیون نیرو در مجلس شورای اسلامی، نقشی موثر و بی بدیل در عبور از آن شرایط دشوار داشت.

 او در مقام رئیس کمیسیون نیرو، تنها یک مقام ناظر نبود؛ یاوری دلسوز و همراه و همگام خادمان مردم‌ بود و با فهم ملی برای حل مسائل کشور می کوشید. حمایت‌های بی‌دریغ، میهن‌دوستانه، شرافتمندانه و بی‌منت او، در کنار نگاه کارشناسی و انعطاف‌پذیری واقع بینانه اش، زمینه‌ساز تصمیم‌هایی بود که آثار آن در سال‌های بعد در مسیر توسعه صنعت آب و برق کشور آشکار شد.  از جمله خدمات ماندگار او، نقش ارجمندش در شکل‌گیری تشکیلاتی نو و کارآمد برای اداره آب و فاضلاب شهرها بود؛ اقدامی که از منظر توسعه زیرساخت‌های عمومی و ارتقای کیفیت زندگی مردم، اهمیتی اساسی داشت. او با نگاهی فراتر از ملاحظات روزمره، مسئله را از زاویه منافع ملی می‌دید و با تدبیر و انعطاف، راه را برای خدمتی بزرگ به شهروندان هموار میکرد.

 نقش این مرد با فراست در تأمین منابع مالی خارجی برای ساخت سدها و نیروگاه‌ها و در شکل‌گیری موج تازه توسعه صنعت آب و برق را نمی‌توان فراموش کرد و اثرگذاری او را نادیده گرفت. بسیاری از زیرساخت‌هایی که در آن دوران پایه‌گذاری شد، بخشی از سرمایه ماندگار ایران امروز است.

 شادروان مهندس محمد معزّی از آن دست انسان‌هایی بود که حضورشان آرام، اما تاثیرشان عمیق و ماندگار بود. اهل هیاهو نبود؛ اما در بزنگاه‌ها می‌شد بر خرد، تجربه، صداقت و خیرخواهی او تکیه کرد. کشور، امروز  یکی از فرزندان شایسته و کم‌نظیر خود را از دست داده است؛ مردی که سرمایه اصلی زندگی‌اش را در خدمت، اخلاق و سربلندی ایران جست‌وجو می‌کرد.

 اینجانب به اعتبار ۴دهه برادری و دوستی عمیق، این ضایعه بزرگ را به خانواده ارجمند ایشان، دوستان و همکارانش و به مردم شریف اصفهان صمیمانه تسلیت می‌گویم و از درگاه خداوند متعال برای آن عزیز سفرکرده، رحمت و مغفرت واسعه و برای بازماندگان شکیبایی، اجر و سلامت مسئلت دارم. 

روزگار چنین است؛ مرگ، حقیقت محتوم زندگی است و رفتن هر عزیز، آینه‌ای است که به ما یادآوری می‌کند “فرصت زیستن کوتاه است” و آنچه از انسان باقی می‌ماند، ردّ پای نیک او در زیست مشترک‌ مردم و خاطراتی روشن در دل کسانی است که با وی ایامی راسپری کرده اند.

یاد و نام مهندس محمد معزّی گرامی و راه خدمت صادقانه‌اش به ایران، ماندگار باد.

بیژن زنگنه

چهارشنبه، ۱۱ شهریور ۱۴۰۵

---‐---------------------

▪️درفقدان مدیری توانمند

               انا لله واناالیه راجعون

درگذشت مرحوم اقای مهندس محمد معزالدین مایه تاثر فراوان شد. دردوران حضورم در سازمان برنامه وبودجه ، آن مرحوم معاون وزیر فرهنگ وارشاد اسلامی وپس از تشکیل سازمان جهانگردی نیز ریاست آن سازمان را که زیر مجموعه وزارت ارشاد بود را برعهده داشتند.

برنامه وبودجه وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی با همه سازمانهای وابسته نظیر سازمان جهانگردی وگردشگری، سازمان میراث فرهنگی سازمان حج وسازمان اوقاف ،درسازمان برنامه وبوجه باید توسط حوزه مدیریتی ما بررسی ومورد تایید قرار می گرفت.

بدون تردید آن مرحوم در حوزه کاری خود کارشناسی بود لایق ومجرب ومدیری بود توانا ومبرز 

همه تلاش آقای مهندس برآن بود تا بخش جهانگردی وگردشگری را در کشور درقالب یک برنامه مدون وبا ااهدافی مشخص مدیریت کند.

ایده ایشان بر توسعه سازمان تحت مدیریتش استوار ومصمم بودند این بخش را به سازمانی در آمدزا وجذب حداکثری جهانگرد وگردشگر تبدیل کزده وهر سال با توسعه امکانات وتجهیز زیرساختها وافزایش هتلها ومراکز اقامتی براساس برنامه های تدوین شده درامد ارزی مناسبی را نصیب کشور نماید.

آن مرحوم را باید درزمره مدیران کارآمد ومتفکر وبرنامه محور کشور دانست .

براستی باید آقای مهندس را مدیری در تراز این ملت وکشور ایران برشمرد.

طبق اطلاع دردوران حضور در مجلس ووزارت نیرو و در سازمانهای دیگری که بعد از آن مسئولیت گرفتند، کارنامه موفقی را از خود به یادگار گذاشتند.

مصیبت مولمه درگذشت آن مدیر اخلاقمدار و توانمند وشایسته نظام جمهوری اسلامی رابه خانواده محترم آن فقید سعید،مردم شریف وفداکار اصفهان ونطام اداری کشور تسلیت گفته برای آن انسان خدمتگزار ووارسته رحمت واسعه الهی وبرای بازماندگان وبستگان ودوستان آن مرحوم صبری جمیل از خداوند سبحان مسالت مینمایم 

سیداحمد حسینی

۱۲ شهریور