◄ سلاح حزب الله؛ خنجر اسمرلدا در کتاب گوژپشت نوتردام

رمان "گوژپشت نوتردام، The Hunchback of Notre-Dame"یکی از مشهورترین آثار ویکتور هوگو، نویسنده بزرگ فرانسوی قرن نوزدهم است.

این کتاب نخستین بار در سال ۱۸۳۱ منتشر شد و خیلی زود به یکی از مهمترین رمان های ادبیات فرانسه تبدیل گردید. فضای داستان در پاریس قرن پانزدهم می گذرد و مجموعه ای از شخصیت های پیچیده و سرنوشت های درهم تنیده را به تصویر می کشد؛ از جمله کوازیمودو، ناقوس زن گوژپشت کلیسا؛ کلود فرولو، کشیش دانشمند اما گرفتار وسوسه؛ فیبوس، افسر جوان و خوش چهره؛ و مهمتر از همه، اسمرالدا، دختر جوان کولی که زیبایی و معصومیتش سرنوشت تلخی برای او رقم می زند.

اسمرالدا دختری است کولی که در میدان ها و خیابان های پاریس می رقصد و همراه بز کوچک و آموزش دیده اش مردم را سرگرم می کند. او با وجود زندگی سخت و بی پناهی، شخصیتی مهربان و ساده دل دارد. زیبایی طبیعی، چشمان درخشان و رفتار صمیمی اش توجه بسیاری را جلب می کند، اما همین ویژگی ها باعث می شود چند مرد با انگیزه هایی بسیار متفاوت به او دل ببندند. در میان آنان، کلود فرولو بیش از همه نقش تعیین کننده ای در سرنوشت او دارد. فرولو که کشیشی دانشمند و جدی است، در ابتدا مردی منضبط و پایبند به اصول مذهبی به نظر می رسد، اما زمانی که اسمرالدا را می بیند، گرفتار عشقی بیمارگونه می شود. او نمی تواند میان میل انسانی خود و باورهای سخت گیرانه مذهبی اش تعادل برقرار کند. این کشمکش درونی به تدریج او را به حسادت، خشم و در نهایت خشونت می کشاند. فرولو حتی از کوازیمودو، ناقوس زن زشت چهره و گوش ناشنوای کلیسا که از کودکی بزرگش کرده، می خواهد اسمرالدا را برباید. این نقشه شکست می خورد و اسمرالدا نجات می یابد، اما ماجرا از همین جا آغاز می شود. در مقابل فرولو، کوازیمودو قرار دارد؛ موجودی که ظاهرش ترسناک و بدشکل است، اما قلبی بسیار مهربان دارد. او پس از شکست در ربودن اسمرالدا دستگیر و در میدان شهر تنبیه می شود. در آن هنگام، زمانی که همه او را تحقیر می کنند، تنها کسی که به او آب می دهد اسمرالداست. همین رفتار ساده در دل کوازیمودو اثری عمیق می گذارد و باعث می شود او با تمام وجود به این دختر دل ببندد؛ عشقی پاک، بی ادعا و سرشار از فداکاری. در همین حال اسمرالدا خود دلباخته مرد دیگری است: فیبوس، افسر جوان و خوش قیافه ای که نماد جذابیت ظاهری و زندگی اشرافی است. اسمرالدا با ساده دلی تصور می کند که فیبوس نیز عاشق اوست. اما فیبوس چندان جدی و وفادار نیست و بیشتر از روی هوس با او دیدار می کند. با این حال، همین رابطه باعث شعله ور شدن حسادت فرولو می شود. یکی از مهم ترین و سرنوشت سازترین لحظات داستان به ماجرای خنجر اسمرالدا مربوط می شود. اسمرالدا خنجری کوچک همراه خود دارد؛ وسیله ای برای دفاع از خود در شهری که برای یک دختر تنها و کولی چندان امن نیست. شبی که او مخفیانه با فیبوس دیدار می کند، فرولو که آن ها را تعقیب کرده است ناگهان وارد اتاق می شود. او که از حسادت و خشم دیوانه شده، به فیبوس حمله می کند و با خنجر ضربه ای به او می زند. فیبوس زخمی می شود و فرولو بلافاصله از صحنه فرار می کند. اما وقتی نگهبانان می رسند، شرایط به گونه ای است که گویی اسمرالدا با همان خنجری که همراه داشته به فیبوس حمله کرده است. فیبوس که زنده می ماند، برای جلوگیری از دردسر و رسوایی حقیقت را روشن نمی کند. در نتیجه تمام اتهام ها متوجه اسمرالدا می شود. او دستگیر می شود و در دادگاهی ناعادلانه محاکمه می گردد. تعصبات اجتماعی نسبت به کولی ها و زنان بی پناه نیز در این میان نقش مهمی دارد. در جریان بازجویی، اسمرالدا تحت شکنجه قرار می گیرد. سرانجام برای پایان دادن به درد، به جرمی که مرتکب نشده اعتراف می کند. همین اعتراف اجباری حکم مرگ او را قطعی می کند. خنجری که تنها برای دفاع از خود همراه داشت، اکنون به مدرکی علیه او تبدیل شده و سرنوشتش را رقم زده است. در آخرین لحظه پیش از اجرای حکم، کوازیمودو از بالای برج های نوتردام پایین می آید، اسمرالدا را می رباید و به داخل کلیسا می برد و با فریاد «پناهگاه!» از قانون پناهندگی کلیسا استفاده می کند. اما فرولو که همچنان اسیر وسوسه و خشم است، مخفیگاه اسمرالدا را فاش می کند و سرانجام دختر بی گناه دوباره دستگیر و اعدام می شود.

(طارق میتری، وزیر فرهنگ اسبق لبنان، از ملاقات سعد حریری با رهبر شهید انقلاب در 2010 و اشاره ایشان به کتاب می گوید: لبنان مانند این زن زیباست ... سلاح حزب مانند خنجر اسمرلدا است).