◄ خسارت سنگین قطع پروازهای اروپایی به هما / تنها ۳ فروند بوئینگ ۷۴۷ نیاز داریم

مدیرعامل هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (هما) با تشریح چالش های ناوگان هوانوردی کشور از گذشته تاکنون اعلام کرد که تحریم ها، کاهش تعداد هواپیماها و محدودیت های پروازی موجب فاصله گرفتن این ایرلاین از بازار پردرآمد شرق آسیا شده است؛ به طوری که تنها قطع پروازهای اروپایی در دو سال اخیر خسارت درآمدی هنگفتی به هما وارد کرده، در حالی که این شرکت برای مدیریت بهینه نیروی انسانی و بازگشت به شرایط مطلوب تنها به سه فروند بوئینگ ۷۴۷ نیاز دارد.

به گزارش سرویس هوایی تین نیوز،   «طاهر عبدالحی»، مدیرعامل هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران، در نشست خبری امروز (دوشنبه، ۲۷ مهر) با تشریح تفاوت شرایط فعالیت ایران ایر در دهه های گذشته و وضعیت کنونی صنعت هوانوردی کشور، اظهار کرد: در سال های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵، هواپیماهای بوئینگ ۷۰۷، ۷۲۷، ۷۳۷ و ۷۴۷ در اختیار داشتیم و پس از آن نیز هواپیماهای ایرباس ۳۰۰ به ناوگان اضافه شدند. در آن مقطع، با توجه به نبود رقبای داخلی و شرایط متفاوت فعالیت در صنعت هوانوردی، امکان انجام برخی اقدامات فراهم بود که امروز با شرایط و ظرفیت های موجود، نمی توان همان انتظارات را داشت.

وی افزود: در آن زمان شرکت های هواپیمایی قطر، امارات، فلای ایجین، پگاسوس و ترکیش به شکل امروزی در بازار رقابت حضور نداشتند و ایران ایر عملاً با هواپیماهای خود فعالیت می کرد. در چنین شرایطی، انجام پروازها ساده تر بود؛ اما امروز حدود ۳۵ شرکت هواپیمایی در کشور وجود دارد که به نظر می رسد نزدیک به ۳۰ شرکت از آن ها فعال هستند. بنابراین، مقایسه شرایط گذشته با وضعیت کنونی صنعت هوانوردی باید با در نظر گرفتن تفاوت ظرفیت ها، موانع و شرایط عملیاتی انجام شود.

ازدست رفتن بازار پردرآمد شرق آسیا در سایه محدودیت ها

مدیرعامل هما با اشاره به فعالیت های گسترده ایران ایر در دهه های گذشته تصریح کرد: شرکتی که در گذشته به نقاط مختلف شرق آسیا، قاره آمریکا و سراسر اروپا پرواز داشت، در آن مقطع از نظر تعداد نیروی انسانی و هواپیما نیز تناسب بیشتری برخوردار بود. ایران ایر تا دو یا سه دهه پیش به تنهایی در بسیاری از مسیرها فعالیت می کرد و به مقاصدی مانند سئول، پکن، بمبئی، توکیو، داکا و بانکوک پرواز داشت. در کنار این مسیرها، برخی پروازها نیز به صورت تکلیفی انجام می شد؛ برای نمونه، پرواز توکیو را انجام می دادیم و در برخی موارد، فارغ از اینکه این تصمیم از نظر اقتصادی درست بود یا نادرست، هدف از انجام پرواز، حفظ پارامترها و روابط دیپلماتیک بود.

عبدالحی یادآور شد: به تدریج، با افزایش سایکل عملیاتی هواپیماها، کاهش قطعات در دسترس و اعمال محدودیت هایی مانند خودداری از تأمین سوخت در اروپا، تعداد هواپیماهای قابل استفاده کاهش یافت. در نتیجه، به ما اعلام شد که به دو مسیر پروازی در شرق آسیا نرویم و عملاً از بخشی از بازار پردرآمد شرق آسیا فاصله گرفتیم تا بتوانیم منویات کشور و نظام را حفظ کنیم.

قطع پروازهای اروپایی و خسارت هنگفت درآمدی

این مقام مسئول با اشاره به قطع پروازهای اروپایی ایران ایر از دو سال گذشته گفت: دو سال پیش و در آستانه مهرماه، پروازهای اروپایی ایران ایر قطع شد و در نتیجه، بخش قابل توجهی از پروازهای این شرکت به مقاصد اروپایی از دست رفت. برای درک میزان خسارت ناشی از این اتفاق، محاسبه ای ساده انجام دادم؛ درآمد حاصل از بلیت فروشی در شهریورماه دو سال پیش (یک ماه پیش از قطع پروازها) را بر مبنای دلار محاسبه و با نرخ فعلی ارز به ریال تبدیل کردم که حاصل آن بیش از ۲.۵ میلیون [واحد مقایسه ای] شد. در صورت تداوم پروازهای اروپایی، درآمد حاصل از این مسیرها می توانست معادل چهار برابر حقوق فعلی من باشد که این موضوع نشان می دهد طی دو سال گذشته چه میزان از ظرفیت درآمدی شرکت از دست رفته است.

وی درباره چالش های بازگشت به بازار شرق آسیا پس از ۱۱ تا ۱۲ سال وقفه (مانند مالزی و اندونزی) تصریح کرد: بازگشت به این بازار به سادگی امکان پذیر نیست؛ این شرایط مانند خودرویی است که در ابتدا برای حرکت دادن آن باید فشار زیادی وارد کرد. در برخی موارد، پس از نزدیک شدن به مرحله نهایی، اعلام می شود که به دلیل تشدید تحریم ها امکان تأمین سوخت وجود ندارد، یا بدهی های قبلی (مانند بدهی برخی کارکنان) مطرح می شود. حتی پس از رفع موانع، باید مجوزها و اسناد منقضی شده را دوباره تمدید کنیم.

تنها ۳ فروند بوئینگ ۷۴۷ برای حل مشکلات ناوگان کافی است

مدیرعامل هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر اینکه مشکلات عملیاتی صنعت هوانوردی فراتر از کمبود هواپیماست، گفت: در گذشته هفت تا هشت فروند بوئینگ ۷۴۷، تعداد ۱۷ فروند فوکر و همچنین ایرباس های ۳۰۰، ۳۰۰-۶۰۰، ۳۱۰، توپولف ۱۵۴ و بوئینگ های ۷۲۷، ۷۰۷، ۷۳۷ در اختیار داشتیم. بارها اعلام کرده ام که در مقاطعی بیش از ۴۰ فروند هواپیما در اختیار داشتیم. اکنون نیز اعلام می کنم که اگر سه فروند هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ در اختیار داشته باشم، این شرکت دیگر با مشکل مشابهی مواجه نخواهد بود؛ با همین سه فروند هواپیما می توانم دست کم نیروی انسانی فعلی را مدیریت کنم؛ حتی اگر با مازاد نیروی انسانی مواجه باشم.

عبدالحی همچنین با اشاره به مشکلات ترافیک هوایی، محدودیت های راداری و ظرفیت پذیرش فرودگاه ها (نظیر فرودگاه مشهد و تهران) افزود: مشکلات ما تنها به تعداد هواپیماها محدود نمی شود و در بخش های مختلف عملیات، تأمین خدمات فرودگاهی در اروپا و محدودیت های ترافیکی نیز با موانعی روبه رو هستیم که لازم است برای افکار عمومی تشریح شود تا مشخص گردد تأخیرها همیشه ناشی از عملکرد مستقیم شرکت هواپیمایی نیست.