آب دریای خزر

آب دریای خزر به دلیل وابستگی شدید به ورودی رودخانه ها و تبخیر سطحی، بسیار آسیب پذیر در برابر تغییرات اقلیمی و فعالیت های انسانی است. این دریاچه عظیم نه تنها منبع اقتصادی (نفت، گاز، شیلات) بلکه یک میراث طبیعی جهانی است که حفاظت از آن نیازمند همکاری همه کشورهای ساحلی می باشد.

دریای خزر یک منبع عظیم محصور در خشکی است که ویژگی های هیدرولوژیک خاصی دارد: بیشترین ورودی آن از رود ولگا تأمین می شود و تنها راه خروج آب، تبخیر سطحی است. این ویژگی باعث نوسانات شدید سطح آب در طول تاریخ شده است 

ویژگی های کلیدی آب دریای خزر

• بزرگ ترین پهنه آبی محصور در خشکی جهان با مساحت متغیر بین ۳۷۰ تا ۴۲۰ هزار کیلومتر مربع
• حجم آب: حدود ۷۸٬۲۰۰ کیلومتر مکعب 
• میانگین عمق: ۱۸۷ تا ۲۰۸ متر؛ بیشینه عمق در بخش جنوبی به ۱۰۲۵ متر می رسد
• منابع ورودی: بیش از ۱۳۰ رودخانه کوچک و بزرگ، که رودخانه ولگا به تنهایی حدود ۸۰٪ آب ورودی را تأمین می کند
• خروجی آب: تنها از طریق تبخیر سطحی؛ هیچ ارتباط طبیعی با دریاهای آزاد ندارد 

اهمیت زیست محیطی

• زیستگاه اصلی ماهی های خاویاری و گونه های منحصر به فرد مانند فک خزری .
• نقش حیاتی در اکوسیستم های ساحلی ایران، روسیه، آذربایجان، ترکمنستان و قزاقستان.
• حساسیت بالا به آلودگی های نفتی و صنعتی به دلیل بسته بودن چرخه آب.