چرا پیش از توقف قطارهای مغناطیسی آب پاشیده میشود؟
قطارهای پرسرعت مغناطیسی در واقع آزمایشگاه هایی مهندسی متحرک هستند و همین کار ساده پاشیدن آب پیش از توقف نتیجه ترکیبی دقیق از فیزیک آیرودینامیک و ایمنی عملیاتی است.
وقتی قطاری که با سرعت بیش از ۳۰۰ کیلومتر برساعت حرکت میکند به ایستگاه نزدیک میشود موج های فشاری در هوا ایجاد میکند که میتواند بر سازه و همچنین راحتی مسافران تأثیر بگذارد.این پاشش آب یک سد مرطوب ایجاد میکند که گردوغبار و ذرات ریز برآمده از سرعت بسیار بالا را به دام می اندازد.
نکته فنی دیگر خنک سازی اجزای مکانیکی مانند ترمزها و چرخ هاست که هنگام ترمزگیری با افزایش شدید دما رو به رو میشوند. مه آب به متعادل سازی دفع حرارت کمک کرده و عمر این سامانه ها را افزایش میدهد. عامل صوتی نیز وجود دارد لایه نازک بخار صدای جابجایی هوا و ترمزگیری را کاهش داده و به طور چشمگیری میزان نویز در ایستگاهها را پایین می آورد. پشت این سادگی ظاهری مهندسی پیشرفته ای نهفته است، هماهنگی میان مکانیک ترمودینامیک و آیرودینامیک که نشان میدهد حتی آب هم میتواند بخشی از فناوری پیشرفته حمل ونقل ریلی باشد
