تاکسی نوشتههای سروش صحت(قسمت پنجم)
تیننیوز| پیشتر در مورد تاکسینوشتههای سروش صحت نوشته و چهار قسمت از آنها را منتشر کرده بودیم؛ با استقبال خوبی که از قسمتهای قبلی شد تصمیم گرفتیم تا قسمت پنجم را نیز منتشر کنیم.
قسمت پنجم تاکسی نوشتههای سروش صحت شامل پنج متن است. اولی در مورد دعوای یک زن و مرد در میان ترافیک است؛ دومی در مورد پیرزنی است که به کسی اجازه نمیدهد در تاکسی سیگار بکشد؛ سومی در مورد حاجیفیروزی که نمی رقصد؛ چهارمی در مورد دلتنگی یک پسر جوان است که چند روز قبل با دوستش به هم زده و حالا هم روز تولدش است؛ و تاکسی نوشتهی پنجم هم در مورد واکنش مسافران یک تاکسی به پرحرفی یا حرفهای تکراری یک مسافر.
تاکسی ما توی ترافیک لابلای ماشین ها گیر کرده بود و تکان نمیخورد. سرم را با نگاه کردن به سرنشینان ماشینهای دور و بر گرم کرده بودم. شادند یا غمگین؟ راضیاند یا ناراضی؟ به چی فکر میکنند؟
دو تا ماشین آنطرفتر زن و مردی به طرف هم چرخیده بودند و با هم حرف میزدند. آنقدر حواسشان به هم بود که انگار نه انگار لابلای این همه ماشین و ترافیک دیوانه کننده گیر افتادهاند، عاشقانه و رها فقط همدیگر را میدیدند. برایم جالب شده بودند، دقیقتر که شدم از برافروختگی صورت مرد و حالت چهره زن فهمیدم که با هم حرف نمیزنند، دعوا میکنند، چند لحظه بعد زن از ماشین پیاده شد، در را به هم کوبید و پیاده در خلاف جهت ماشین راه افتاد. مرد بوق زد، دوباره بوق زد ولی زن برنگشت و لابلای ماشینها گم شد. مرد از ماشینش پیاده شد و در جهتی که زن رفته بود نگاه کرد که
ببیند زن را میبیند یا نه. دوباره سوار ماشین شد و دوباره پیاده شد و این بار در همان مسیری که زن رفته بود دوید. ماشین بدون سرنشین لابلای انبوه ماشینها بیحرکت ایستاده بود.
نیمه شب بیدار شدم، دلم میخواست میدانستم برگشتهاند و ماشینشان را بردهاند یا ماشین در خیابان خالی تنها مانده است. پیاده تا آنجا رفتم...
حتماً راهی هست
راننده به پسر جوانی که جلوی تاکسی نشسته بود، گفت: «کمربندتون رو ببندید.»
پسر جوان گفت: «باشه» ولی کمربندش را نبست و سیگاری از جیبش در آورد و از راننده پرسید: «میشه سیگار کشید؟»
قبل از اینکه راننده جواب بدهد زن مسنی که عقب نشسته بود، گفت: «نه خیر تو وسیله عمومی که سیگار نمیکشن.»
پسر گفت: «اگه سیگاری باشی، همه جا سیگار میکشی.»
زن مسن گفت: «اون وقت تکلیف ما که سیگاری نیستیم چیه؟»
پسر گفت: «هیچی بابا غلط کردم، نمیکشم.» چند لحظه سکوت شد بعد پسر جوان گفت: «فکر مینین این جوری نمیمیرین، هان؟... ولی شرمندهام اگه تمام عمرتون هم فقط ورزش کنید و آب پرتقال بخورید باز هم میمیرید.»
بعد نگاهی به زن مسن کرد، لبخند زد و گفت: «زودتر از من هم میمیرید.»
زن مسن گفت: «عمر حساب و کتاب نداره، شاید هم همین الان شما بری و ما تا صد سال دیگه هم باشیم.»
راننده خندید و گفت: «ولی اگه این جوری میشد دلمون میسوخت. میگفتیم کاش اقلاً سیگار آخرش رو گذاشته بودیم بکشه.»
همان موقع ماشینی از عقب محکم به تاکسی کوبید...
پیرزن با گریه گفت: «کاش گذاشته بودم سیگار آخرش رو بکشه، حیف که دیگه نمیشه کاری کرد.»
مردی که عقب تاکسی نشسته بود. گفت: «شاید هم بشه یه کاری کرد.»
پیرزن پرسید: «چه جوری؟» مرد گفت: «این جوری...»
راننده به پسر جوانی که جلوی تاکسی نشسته بود، گفت: «کمربندتون رو ببندید.»
پسر جوان گفت: «باشه.» و کمربندش را بست. بعد سیگاری از جیبش در آورد و از راننده پرسید: «میشه سیگار کشید؟»
قبل از اینکه راننده جواب بدهد زن مسنی که عقب نشسته بود، گفت: «نه خیر.»
مردی که عقب نشسته بود با تعجب به پیرزن نگاه کرد. پیرزن گفت: «این بار کمربندش رو بسته، طوریش نمیشه.»
پسر گفت: «این کمربنده چرا انقد سفته.» و کمربندش را باز کرد.
چرا نمیرقصی؟
تاکسی پشت چراغ قرمز ایستاد. حاجی فیروزی از لابلای ماشینها به طرف پیاده رو میرفت. زنی که با دختر کوچکش عقب تاکسی نشسته بودند رو به دخترش گفت: «حاجی فیروزو دیدی؟» دختر سرش را تکان داد یعنی دیده است. مردی که جلو نشسته بود گفت: «همین دیروز عید بودا، چشم به هم زدیم سال تموم شد.»
راننده گفت: «یه چشم دیگه به هم بزنیم، به کلی تموم شده رفتیم.» دختر بچه پرسید: «کجا رفتیم؟» مادرش گفت: «هیچ جا... دارن شوخی میکنن.» راننده گفت: «آره عموجون، شوخی کردم جایی نمیریم.» و لبخند تلخی زد. دختر بچه پرسید :«چرا حاجی فیروز نمیرقصه؟»
مادرش گفت: «الان میرقصه. نگاه کن.» از پنجره بیرون را نگاه کردم. حاجی فیروز داشت سیگارش را از جیبش بیرون میآورد. بعد روی جدول کنار خیابان نشست و سیگارش را روشن کرد. دختر بچه پرسید: «پس چرا نرقصید؟» مادر گفت: «سیگارش که تموم بشه، بلند میشه میرقصه.» چراغ سبز شد و تاکسی حرکت کرد.
با زنی پیر و مرد میانسالی که عینک قطورش ظاهری بداخلاق به او داده بود عقب تاکسی نشسته بودم. راننده بیست و هفت، هشت ساله بود و عکس نوزادی از آیینه آویزان کرده بود. پسر جوانی که جلو نشسته بود یکدفعه گفت: «خانمها، آقایون... دلم داره میترکه... چند روز پیش با دوستم به هم زدم، امروزم تولدمه... خیلی دلم براش تنگ شده. اصلاً دلم نمیخواد روز تولدم انقدر حالم بد باشه.»
زن پیر گفت: «مادرجون یه داد بلند از ته دلت بزن حالت بهتر میشه.»
پسر جوان از راننده پرسید: «اجازه هست؟»
راننده گفت: «اینجا میخوای داد بزنی؟»
پسر گفت: «بله، گفتم که دلم داره میترکه.» راننده گفت: «راحت باش.»
پسر با صدای بلند فریادی طولانی کشید. سرنشینان بقیه ماشینها به ماشین ما خیره شده بودند.
چند لحظهای سکوت شد. پسر گفت: «آخیش.» راننده گفت: «واقعاً تولدته؟»
پسر گفت: «بله» راننده گفت: «به عنوان هدیه یه ترانه مهمونت میکنم.»
بعد زد زیر آواز و یک آهنگ شاد آذری خواند. ما هم دست میزدیم، مرد بداخلاق هم با راننده همخوانی میکرد.
آواز راننده که تمام شد پسر جوان دوباره گفت: «آخیش.» مرد بداخلاق گفت: «میاین همه با هم یه داد بلند بکشیم؟»
پیرزن گفت: «آره والله، یه داد خیلی بلند...» بعد همه با هم داد کشیدیم. خیلی بلند. خیلی خیلی بلند.
همهمه
مردی که جلوی تاکسی نشسته بود، گفت: «این بارونی که این چند روز اومد خیلی عالی بود»
کسی حرفی نزد. مرد بعد از چند لحظه گفت: «بارون هوا رو تمیز میکنه، مریضیها رو کم میکنه، کثیفیها رو هم میشوره، میبره، حیف که هر روز بارون نمیاد.» مرد سکوت کرد و همه جا ساکت شد. مرد گفت: «انتخابات آمریکا هم که تموم شد، حالا باید ببینیم ایشون که هی شعار تغییر میداد، چی کار میکنه. البته همین که یه سیاهپوست رو رئیسجمهور کردن خودش تغییر مهمیه.» هیچکس حرفی نزد. مرد خندید و گفت: «رئیس جمهور سیاه در کاخ سفید.» کسی نخندید. مرد گفت: «شنیدین تو کنیا، بعد این انتخابات یه روز تعطیل اعلام کردن؟... گیرم پدر تو بود فاضل، از فضل پدر تو را چه حاصل؟» بعد گفت: «خدا کنه این بارونها ادامه داشته باشه ولی برف نیاد. وقتی دو تا قطره بارون همه خیابونها را قفل میکنه، برف بیاد دیگه واویلاس.» کسی حرفی نزد. مرد نگاهی کرد و گفت: «شماها چرا هیچی نمیگین؟» کسی جوابی نداد. مرد گفت: «اقلاً اون رادیو رو روشن کنید.» باز هم سکوت بود. مرد گفت: «چرا هیچکدومتون حرف نمیزنید؟» بعد گفت: «اینجوری که آدم میترسه... یه چیزی بگین، چرا همهتون زل زدین بیرون رو نگاه میکنید؟ آقا اون پنجره را باز کن ببینم.» مرد گفت: «من همینجا پیاده میشم.» بعد با صدای بلندتری فریاد زد: «میگم من همینجا پیاده میشم...»