اقتصاد دریامحور یا اقتصاد آبی به معنای بهره برداری پایدار از منابع و پهنه های آبی (اقیانوس ها، دریاها، دریاچه ها و جزایر) برای رشد اقتصادی، ایجاد اشتغال، ارتقای معیشت و افزایش تولید ناخالص داخلی است. این رویکرد بر پایه حمل ونقل دریایی، شیلات، انرژی های دریایی، گردشگری ساحلی و صنایع فراساحل بنا شده و امروز به عنوان یکی از موتورهای توسعه پایدار کشورها شناخته می شود.
پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حمل و نقل اتاق تهران در یادداشتی با یادآوری روز شانزدهم آبان ماه سال ۱۴۰۲ که سیاستهای کلی…
رضا رستمی، رئیس کمیسیون، با اشاره به چالش های اجرایی این سیاستها، نبود نظام یکپارچهسازی را مهمترین مانع تحقق…
دفتر مطالعات زیربنایی مرکز پژوهش های مجلس در گزارشی با عنوان «ارزیابی عملکرد برنامه هفتم پیشرفت تا پایان شهریور ۱۴۰۴…
معاون توسعه دبیرخانه شورای هماهنگی اقتصاد دریا گفت: «جمعیت پذیری سواحل شامل تمام نیروهای ماهر کشور میشود و تنها…
صندوق نوآوری و شکوفایی ریاست جمهوری با هدف توسعه بازار داخلی و بین المللی شرکت های دانش بنیان، از حضور مستقل این شرکت…
بسیاری از کارشناسان معتقدند؛ در دنیای امروز، تغییرات اقلیمی و فشارهای انسانی بر منابع طبیعی در دریاها افزایش پیدا کرده…
در حالی که سیاست های کلی توسعه دریامحور با هدف ارتقای جایگاه جهانی ایران در بهره برداری پایدار از دریاها ابلاغ شده…
مفهومی که با عنوان اقتصاد آبی (Blue Economy) شناخته می شود، امروز در سیاست گذاری اقتصادی بسیاری از کشورها جایگاهی…
مدیرعامل اسبق سازمان بنادر و دریانوردی بر اهمیت رعایت استانداردهای بین المللی، ایمنی دریایی و یکپارچه سازی مدیریت…
علی عبدالعلی زاده، نماینده رئیسجمهور در هماهنگی اجرای این سیاست، با تأکید بر نقش دانشگاه ها در پشتیبانی علمی و…