اقتصاد دریامحور یا اقتصاد آبی به معنای بهره برداری پایدار از منابع و پهنه های آبی (اقیانوس ها، دریاها، دریاچه ها و جزایر) برای رشد اقتصادی، ایجاد اشتغال، ارتقای معیشت و افزایش تولید ناخالص داخلی است. این رویکرد بر پایه حمل ونقل دریایی، شیلات، انرژی های دریایی، گردشگری ساحلی و صنایع فراساحل بنا شده و امروز به عنوان یکی از موتورهای توسعه پایدار کشورها شناخته می شود.
نشست تخصصی بررسی الزامات کاهش انتشار کربن سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) با حضور نمایندگان انجمن مهندسی شیمی ایران،…
یک مقام مسئول گفت: ساخت نخستین دکل حفاری دریایی کشور در دست امضاست و تاکنون دو فروند از چهار کشتی در حال تولید برای…
سیاست های توسعه اقتصاد دریامحور که آبان ۱۴۰۲ از سوی رهبر معظم انقلاب ابلاغ شد، افق تازه ای پیش روی صنعت نفت، حمل ونقل…
حکمرانی شتابزده سرزمین، طی دهه های اخیر به بهانه توسعه و اشتغالزایی و عمران و آبادانی، منطق اکولوژی را نادیده گرفته است.
تامین منابع مالی برای اجرای طرح های توسعه دریامحور، همواره یکی از چالش های اساسی در اجرای این سیاست ها بوده است.
معاون سرمایه گذاری شرکت بازآفرینی شهری ایران، توسعه ساخت و ساز در سواحل جنوبی کشور و حرکت به سوی صنعتی سازی را دو مسیر…
گزارشی با عنوان «از فناوری تا توسعه؛ بازخوانی رویکرد برنامه ملی اقتصاد دریامحور» که به بررسی افزودن «اقتصاد…
توسعه دریامحور و اقتصاد دریا، ضرورتی بی بدیل در تحقق اقتصاد پویا و مقاومتی کشور دارد و استان مازندران نیز با برخورداری…
نایب رئیس کمیته حقوقی انجمن کشتیرانی عقیده دارد چهار محور عدم توجه به جوان گرایی، سوءمدیریت، عدم هماهنگی میان سیاست ها…
سهم ایران به عنوان کشوری که در شمال و جنوب به آب های بین المللی دسترسی دارد و می توان آن را کشوری دریایی قلمداد کرد،…