◄ فقدان طرح جامع حمل و نقل مصوب، هزینه ها را افزایش می دهد
تین نیوز | عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی با اشاره به عملکرد معاونت برنامه ریزی در تخصیص بودجه به پروژه های زیرساخت حمل و نقل تصریح کرد: مادامی که طرح جامع حمل و نقل مصوب نباشد، متحمل هزینه های مکرر، علاوه بر صرف بودجه های فعلی در پروژه ها خواهیم بود.
علیرضا خسروی در گفتگو با خبرنگار تین نیوز با اشاره به نحوه تخصیص معاونت برنامه ریزی به پروژه های زیرساختی کشور اظهار داشت: تخصیص 50 درصد بودجه مصوب پروژه های زیرساختی به یک استان یا یک پروژه موجب برداشت های متفاوتی نسبت به این معاونت می شود.
وی افزود: آیا یک استاندار یا وزیر برای دریافت پاسخ نسبت به بودجه درخواستی باید پشت در اتاق یک کارشناس معاونت برنامه ریزی مدت ها معطل شود؟
عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه "قومیت برخی مسئولان همواره موجب جهتگیری در ساخت یا تخصیص بودجه به استان یا شهر زادگاهشان شده است" تصریح کرد: تا زمانی که طرح جامع حمل و نقل مصوب نباشد، متحمل هزینه های مکرر علاوه بر صرف بودجه های فعلی در پروژه ها خواهیم بود.
نماینده مردم سمنان، مهدیشهر و سرخه با توجه به توان مهندسان و پژوهشگران داخلی بیان داشت: به کارگیری تجربه کارشناسان خارجی در تسریع روند تکمیل طرح جامع حمل و نقل نیز می تواند مثمر ثمر و بلا مانع باشد.
خسروی با اشاره به برخی پروژه های زیرساختی خاطرنشان کرد: تخریب پل نیمه ساخته بر اثر سیل و اتلاف هزینه، آزادراه تهران شمال و عدم توجه به تحمیل بار ترافیکی بر شهر مجاور، ساخت پل بر روی دریاچه ارومیه بدون در نظر گرفتن مسائل امنیتی به دلیل فقدان طرح جامع حمل و نقل با مشکل مواجه شده اند.
عضو کمیسیون عمران مجلس در مقایسه پل دریاچه ارومیه و را آهن ایران-آنکارا گفت: با رجوع به عقل امنیتی با این کار در حال گستراندن فرش (جاده) برای دشمن در زمان بحران احتمالی بودیم، در حالی که علی رغم توانایی ساخت پل بر روی دریاچه وان از جانب ترکیه، قطار ایران-آنکارا از طریق کشتی به ادامه ریل واقع در خشکی مقابل منتقل می شود.
نماینده مردم سمنان، مهدیشهر و سرخه یادآور شد: فقدان طرح جامع حمل و نقل در شرایط کنونی می تواند موجب ضرر در بخش ترانزیت و حمل و کالا و پیشدستی کشورهای همسایه در تصاحب موقعیت ترانزیتی ایران شود.
در این خصوص اگر دقیقتر بگوییم، فقدان مصوبه طرح و عدم عملکرد بر اساس نتایج طرح موجب هدر رفتن منابع عمومی و ملی می شود. منابع دولت محدود است و باید آن را در پروژه هایی مصرف کرد که حداکثر تاثیر گذاری بر شبکه حمل ونقل و زیرساخت تجاری کشور را دارد. نباید منابع عمومی کشور صرف پروژه هایی با سلایق محلی شود.