تین نیوز: مترو پراگ در كل شهر تردد دارد و با جابهجایی نزدیك به 1.5 میلیون نفر در روز، هفتمین سیستم مترو شلوغ در اروپاست.
مترو پراگ - پایتخت جمهوری چك- دارای 3 خط كه هریك با رنگ و علامت خاصی روی نقشه مشخص شده است، 57 ایستگاه و تقریبا 60 كیلومتر است.
خط قرمز در سال 1974، سبز در سال 1978 و زرد در 1985 افتتاح شد.
مترو از 5-4 بامداد تا نیمه شب فعال است. فاصله بین قطارها 3-2 دقیقه است.
بیش از 620 میلیون نفر هر سال از مترو استفاده میكنند.
خط 2 در روی زمین از تونل شیشهای میگذرد.
ایستگاهها:اكثر ایستگاههای مترو بزرگ با ورودیهای متعدد و با فاصله است كه اغلب موجب سردرگمی توریستها میشود. بیتوجهی به علایم و مسیر صحیح موجب 10-5 دقیقه اتلاف وقت میشود.
تمام خطها از سه ایستگاه مركزی شهر میگذرند، بنابر این امكان تعویض خط برای مسافران وجود دارد. هریك از این سه ایستگاه برای هر خط سالن خاص دارد.
عمق ایستگاهها متفاوت است. عمیقترین ایستگاه در 52 متری سطح زمین قرار دارد.
دیوار بیشتر ایستگاهها با پنلهای رنگی آلومینیومی تزیین شده است. رنگ این پوشش در هر ایستگاه متفاوت است.
پله برقیهای مترو پراگ به 100 متر میرسد و به گفته سازنده آنها طولانیترین پله برقی در اروپاست. در حالت ایستاده زمان بالا و پایین رفتن آن 2:30 دقیقه است.
بلیت:مسافران قبل از ورود به محدوده مترو باید بلیت خود را خریداری یا معتبر كنند. بازرسان بلیت با لباس مخصوص حق چك كردن بلیت در هر زمان در این محدوده را دارند.
قیمت بلیت بستگی به مدت زمان استفاده از مترو دارد.
بلیتها در تمام وسایل حملونقل یكسان است. قیمت بلیت ساده 26 كرون است كه در روزهای عادی برای 75 دقیقه سفر و عصرها و تعطیلات 90 دقیقه اعتبار دارد.
بلیت برای 5 ایستگاه به جز ایستگاه اول كه حق تعویض خطوط وجود دارد 18 كرون است.
این بلیت غیرقابل انتقال است و مدت سفر نباید از 30 دقیقه بیشتر شود.
هزینه بلیت برای سایر موارد طبق جدول ذیل است:
| قیمت (کرون) | مدت |
| 18 | 75 دقیقه |
| 100 | 24 ساعت |
| 330 | 3 روز |
| 500 | 5 روز |
| 550 | یک ماه |
| 1480 | سه ماه |
| 4750 | یک سال |
اگرچه مدت زیادی از احداث مترو پراگ نمیگذرد اما پیشنهاد ساخت آن به سالها قبل برمیگردد. اولین پیشنهاد توسط "لادیسلاف روت" در سال 1898 مطرح شد.
او شورای شهر را تشویق كرد همزمان با حفاری بخشی از مركز شهر به خاطر فاضلاب، عملیات حفر تونل خط آهن را نیز آغاز كنند. اما پیشنهاد او مورد توافق مقامات قرار نگرفت.
پیشنهاد بعدی و به كار بردن اصطلاح مترو در سال 1926 توسط "بوهومیل بلادا" و "ولادیمیر لیست" مطرح شد اگرچه باز مورد قبول واقع نشد اما انگیزهای به سمت یافتن راهحل واقعی توسعه حملونقل سریع در پراگ بود.
دهه 1930 و 1940 شروع كارهای اجرایی بود. بعد از جنگ جهانی دوم اگرچه طراحی هر سه خط كاملا انجام شده بود، به دلیل وضعیت بد اقتصادی همه كارها متوقف شد.
در سال 1967 ساخت مترو آغاز شد.
سیل اروپای مركزی در اوت 2002 بیشترین خسارت را به آن زد. 19 ایستگاه تخریب و بخشی از سیستم حملونقل تخریب شد كه بیش از 200 میلیون دلار خسارت داشت.
تعمیر ایستگاههای آسیبدیده ماهها طول كشید. در بعضی از ایستگاهها هنوز پلاتهای كوچك طلایی برای نشان دادن سطح سیلاب وجود دارد.
گسترش:احداث خط 4 به رنگ آبی جزو برنامههای آینده است.
این خط مركز شهر را به قسمتهای جنوبی آن وصل میكند و قرار است اولین بخش آن تا سال 2015 به بهرهبرداری برسد.
خط یك از دو طرف امتداد یابد و با احداث ایستگاههای جدید در شمالغربی به "فرودگاه بینالمللی روزینه" منتهی میشود. به این ترتیب تا سال 2014 ارتباط مستقیم بین مركز شهر و فرودگاه برقرار میگردد.
در مورد خط 5 نیز پیشنهاداتی نه در سطح رسمی ارائه شده است.
آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۰/۱۱/۲۳ ساعت ۱۱:۲۷:۲۶
