فروشگاه اینترنتی تین

داخلی آرشيو خبر از وبلاگها

چهارشنبه ۶ مهر ۱۳۹۰ ساعت ۰۶:۰۰

تین نیوز به نقل از وبلاگ ندای هم وطن: در مجموع با نظر به وضعیت موجود، سرمایه گذاری راه آهن تا زمانی که اختیار خط آهن و سیر و حرکت با بخش دولتی و شرکت راه آهن باشد توجیه پذیر نخواهد بود. خصوصا با نگاه مدیریتی کنونی. راه آهن نیاز به روح تازه و نگاه نو دارد در غیر اینصورت بخش خصوصی می بایست تکلیف خود را روشن نموده و بصورت منسجم تصمیم خود را اعلام نمایند.


سرمایه گذاری در حوزه ریلی با حاشیه سود حدود 10 تا 15 درصد برای سرمایه گذاران بخش خصوصی توجیهی ندارد شرکت راه آهن راه خصوصی سازی در این حوزه را با تردید مواجه نموده است. نگاه مدیریت در راه آهن منجر به کاهش بهره وری این حوزه شده و راه آهن قادر به اجرای تعهدات خود جهت اجازه 300 کیلومتر سیر در شبانه روز نیست. بخش خصوصی باید در روی ریلی سرمایه گذاری کند که ابتدا و انتها و اختیار کامل آن با شرکت راه آهن است چنین سرمایه گذاری پر مخاطره و پر ریسک است. شرکت راه آهن که در مجموع بیش از 40 هزار پرسنل مستقیم و پیمانکاری دارد به علت ضعف های مدیریتی سالانه 33 میلیون تن بار و 26 میلیون مسافر جابجا می کند که این آمار چندین سال است بدون تغییر قابل ملاحظه باقی مانده است در کشور حدود 21 هزار واگن باری و 2500 واگن مسافری وجود دارد که ارزش آنها حدود 2500 میلیارد تومان است کل درآمد حاصل از این سرمایه گذاری حدود 550 میلیارد تومان است که از این درآمد سود شرکتهای مالک واگن باری کمتر از 100 میلیارد تومان و بخش مسافری نیز سالانه حدود 80 میلیارد تومان زیان به خزانه کشور تحمیل می کند.
آیا با این اوصاف سرمایه گذاری در حوزه ریلی توجیه پذیر است. علت این بحران در راه آهن چیست؟ آیا علت اصلی بحران نوع نگرش مسئولین راه آهن نیست؟ در حالی که شرکت راه آهن در مجموع یک شرکت زیان ده است و با کمک بودجه دولتی اداره می شود حاضر به واگذاری اداره خطوط ریلی به بخش خصوصی و عدم تحمیل هزینه به دولت نیست. مدیر عامل راه آهن و معاونین و اعضای هیات مدیره راه آهن مسیری را در پیش گرفته اند که به نظر می رسد آینده امید بخشی را برای راه آهن ترسیم نمی نماید.
در مجموع با نظر به وضعیت موجود، سرمایه گذاری راه آهن تا زمانی که اختیار خط آهن و سیر و حرکت با بخش دولتی و شرکت راه آهن باشد توجیه پذیر نخواهد بود. خصوصاً با نگاه مدیریتی کنونی لذا تشکل های غیر دولتی و نمایندگان محترم مجلس و دلسوزان در دولت و وزیر محترم راه مسئولیت ملی بر دوش دارند و برای رفع مشکلات یاد شده انتظار حرکت و تصمیم سازی و تصمیم گیری از آنها وجود دارد. راه آهن نیاز به روح تازه و نگاه نو دارد در غیر اینصورت بخش خصوصی می بایست تکلیف خود را روشن نموده و بصورت منسجم تصمیم خود را اعلام نمایند.
از حدود 700 میلیون تن باری که در ایران جابجا می شود فقط 33 میلیون تن آن با واگن های راه آهن جابجا می شوند لذا با ادامه این روند شاید بهتر باشد جابجایی این 33 میلیون تن بار نیز به بخش جاده ای واگذار شود اتفاقاً در بخش جاده ای ظرفیت خالی وجود دارد و از این وضعیت استقبال می کند و حاضر است این 33 میلیون تن بار را با ناوگان موجود و با قیمت ارزان تر از راه آهن جابجا نماید. آیا شرکت راه آهن با نگاه های موجود و مدیریت جاری به بن بست نمی رسد و بخش خصوصی را نیز به بن بست نمی رساند؟