فروشگاه اینترنتی تین

داخلی آرشيو خبر آموزش، پژوهش و فناوری

دوشنبه ۱ تير ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۴۳

سرمايه گذارى براى يك موتور جديد معادل ۴۰۰ ميليون دلار تخمين زده مى شود كه به ۳ تا ۴ سال زمان براى طراحى نياز دارد. يك كارشناس خودرو در گفت و گو با ايسنا، با اظهار اين مطلب در خصوص اين كه سازمان بهينه سازى اعلام كرده كه از سال ۱۳۸۵ استاندارد آلايندگى يورو۲ روى شاخص G مصوب كارگروه پنج گانه تدوين معيار شده است، گفت: كارگروه ياد شده فقط مى تواند معيار مصرف سوخت را مشخص كند. اين كه شاخص بر كدام يك از گروه هاى A تا G قرار گيرد، وظيفه سازمان استاندارد طبق مصوبه استاندارد ۴۲۴۱ و بر اساس مصوبه شوراى عالى استاندارد است. وى خاطرنشان كرد: هشت سال پيش خودروهاى ايران معيار آلايندگى مصرف، سوخت و توليد را نداشتند و در زمان وزير وقت صنايع و معادن و رييس سازمان وقت محيط زيست، سازمان محيط زيست، سازمان استاندارد و وزارت صنايع و معادن گرد هم آمدند و كارگروهى تشكيل شد كه سياست ها و ضوابط توسعه صنعت خودرو را در سال ۱۳۷۹ تصويب كرد كه از سال ۱۳۸۰ اجرايى و به عنوان ضابطه كار خودروسازان در نظر گرفته شد. وى تصريح كرد: در آن زمان براى استانداردهاى يورو يك تا چهار جدول تعيين و قرار شد كه از ابتداى سال ۱۳۸۹ استاندارد يورو ۳ و از سال ۱۳۹۱ استاندراد يورو ۴ در نظر گرفته شود. وى با بيان اين كه لحاظ كردن استاندارد يورو۲ روى شاخص D براى خودروها يك دعواى دوساله است، يادآور شد: در آن زمان استاندارد يورو ۲ روى D استاندارد روز خودروهاى اروپا در سال ۲۰۰۰ بود. وى ادامه داد: در سال ۱۳۷۹ كه برنامه سوم تصويب شد، كميته اى پنج گانه تحت عنوان كميته معيار از نمايندگان وزارت خانه هاى نفت، نيرو، وزارت صنايع و معادن، سازمان بهينه سازى و سازمان استاندارد تشكيل شد تا معيار مصرف سوخت را تعيين كنند. وى در پاسخ به اين كه آيا اين كميته شاخص G روى يورو ۲ را مصوب كرد؟ گفت: در آن زمان شاخص G تعيين شد، ولى چون اين كار خلاف قانون بود، خودروسازان نيز آن را ملاك كار خود قرار ندادند. وى ادامه داد: كميته معيار فقط حق دارد عدد معيار را تعيين كند. به عناون مثال كميته مشخص مى كند يك خودرو با موتور ۱۸۰۰ سى سى بايد مصرف ۸ ليتر در ۱۰۰ كيلومتر در سيكل تركيبى داشته باشد، ولى اين كه شاخص در كدام نقطه قرار گيرد، از وظايف سازمان استاندارد است، ولى متاسفانه در سال ۱۳۸۵ كميته از حيطه اختيارات خود خارج شد و شاخص G را نيز مشخص كرد. وى در خصوص اين كه گفته مى شود با شاخص G چند خودرو مثل وانت باردو و پژو روآ داراى مصرف سوخت غير استاندارد شناخته مى شوند و خودروسازان در اين زمينه خواسته اند تخفيف بگيرند، گفت: اين خودروها گازسوز شده اند، بنابراين ديگر در محدوده خودروهاى بنزينى كه شاخص براى آنها محسوب مى شوند، طبقه بندى نمى شوند. ضمن اين كه بايد توجه داشت كه كارخانه هاى خودروساز نيز توليد خودروهاى پرمصرف خود را كم مى كنند. وى با بيان اين كه در هيچ كشورى براى مصرف سوخت هر محصول معيار خاصى وجود ندارد، گفت: در تمام كشورهاى دنيا روى ميزان آلايندگى ناوگان توليدى يك شركت معيار قرار مى دهند. تنها كشورى كه در دنيا اين معيار را خلق كرده ايران است. وى با اشاره به اين كه نمى توان به يك باره يك خودرو را از چرخه توليد كنار گذاشت، گفت: اصلاح مصرف سوخت احتياج به تعويض موتور دارد و اين كار نيز به تدريج در صنايع خودروسازى در حال پيگيرى است، چرا كه به عنوان مثال ايران خودرو از موتور قديمى پيكان به موتور OHV و پس از آن از موتور قديمى پژو۴۰۵ به موتورهاى TU5، TU3 و حتى موتور جديد EF7 رسيد بايد دانست سرمايه گذارى براى يك موتور جديد زمان بر است و براى افزايش تيراژ نيز به كمك دولت نياز است. وى در مورد شاخص G نيز گفت: D معدل شاخص هاى A تا G است، بنابراين معيار بايد روى ميانگين قرار گيرد اين كه چند خودرو مى توانند اين معيار را بگذرانند مهم نيست، مهم اين است كه اين استاندارد بر حسب استاندارد اتحاديه يورو ۲ اروپاست، ولى متاسفانه سازمان بهينه سازى معتقد است كه بايد شاخص روى G يعنى پرمصرف ترين رتبه قرار گيرد و حدود دو سال است كه روى اين مساله پافشارى مى كند، ولى خودروسازان معتقدند معدل مصرف بايد روى شاخص وسط يعنى D قرار گيرد.