تین نیوز: یكی از روشهای كمك به ترافیك هر شهری ساخت خطوط ویژه غیر همسطح مخصوص وسائل حمل و نقل عمومی است كه عبور این وسایل نقلیه را سرعت می بخشد.
در شهر سیاتل آمریكا نیز بهمنظور تسهیل در رفت و آمد شهری، تونلی مخصوص برای حرکت اتوبوسهای تندرو(BRT) این شهر به طول 2.1 کیلومتر ساخته شد که تقریباً در مرکز شهر واقع است. اتوبوسهایی که در درون این تونل که به تونل ترانزیت هم مشهور شده خدماترسانی میکنند، اتوبوسهای مترو (Metro Bus) گفته میشود.
ساخت این سیستم در سال 1983 به تصویب رسید و عملیات اجرایی آن در سال 1987 آغاز شد كه پس از 3 سال کار شبانهروزی تونل ترانزیت با صرف هزینهای بالغ بر 444 میلیون دلار در سال 1990 به بهرهبرداری رسید. حدود 20 دستگاه اتوبوس که هم با برق و هم با گازوئیل کار میکردند در آن مشغول به سرویسدهی بودند.
اتوبوسها در داخل تونل با برق و در خارج از آن با موتور دیزلی خود کار میكردند كه علت آن جلوگیری از آلودگی هوا و آلودگی صوتی در داخل تونل بود. البته 14 سال بعد یعنی در ماه سپتامبر سال 2004 و بهمنظور همسانسازی كار اتوبوسها با قطارهای سبک شهری این تونل بسته شد، ولی در سال 2007 این تونل بار دیگر افتتاح گردید.
در سیستم جدید، قطارهای سبک به حرکت درآمدند. اتوبوسهای جدید نیز با سیستم برق و گازوئیل کار میكنند که از نظر زیست محیطی با صرفهتر هستند و آلودگی هوا و آلودگی صوتی کمتری ایجاد میکنند.
نكته جالب اینكه تونل 2.1 کیلومتری سیاتل پس از سه سال كار شبانه روزی و با صرف هزینه ای معادل 444 میلیون دلار ساخته شد كه این در مقایسه با تونل 3 كیلومتری توحید واقعا جالب است. تونل توحید در مدت كمتر از سه سال و با هزینهای معادل 250 میلیون دلار(نزدیك به نیمی از هزینه تونل سیاتل) ساخته و آماده افتتاح می شود.