| کد خبر: 65195 |

تین نیوز | صنعت دریایی ایران در شرایط فعلی از نظر توسعه یافتگی با صنعت دریایی دیگر کشورهای حوزه خلیج فارس قابل قیاس نیست. وقتی کشوری توسعه نیافته باشد همه بخش‌های آن کشور از عدم توسعه رنج می‌برند. این مساله مختص ایران نیست بلکه همه کشورهای درحال توسعه، مشکلاتی مشابه یکدیگر دارند. به عنوان مثال آیا خدمات شهری ما در تهران با خدمات شهری ارایه شده در پایتخت برخی از کشورهای حوزه خلیج فارس قابل مقایسه است؟

طبیعتا پاسخ منفی است. اما نکته کلیدی این است که آیا ما ظرفیت توسعه در بخش دریایی را داریم؟ پاسخ این است که قطعا ظرفیت بالایی برای توسعه دریایی در کشور وجود دارد و باید برای بالفعل کردن این ظرفیت‌ها تلاش کنیم.

مجموع مرزهای آبی کشور حدود 5 هزار و 800 کیلومتر است و بسیاری از صنایع کشور می‌توانند در این مناطق مستقر شوند. جالب است به این مساله نیز توجه کنیم که بیش از دو سوم مردم جهان در سواحل دریاها یا در مناطقی که به نوعی با سواحل مرتبط هستند زندگی می‌کنند اما در ایران این میزان به یک سوم هم نمی‌رسد. پس اگر سواحل ایران آباد شود، نه تنها از مزیت حمل و نقل کالا با کشتی که ارزان‌ترین و عمده ترین مسیر جابه‌جایی کالا در جهان است، برخورداریم بلکه از مشکلاتی که امروزه در مرکز ایران و در مراکز تجمع جمعیتی و صنعتی مانند تهران و اراک و اصفهان با آن مواجه هستیم و آن بحران کم آبی و بی آبی است، رها خواهیم شد و اگر جمعیت کشور در یک استراتژی بلند مدت در سواحل کشور مستقر شوند از هر نظر به سود کلانی خواهیم رسید.

سازمان بنادر به عنوان یک سازمان از سازمان‌هایی که در دریا کار می‌کند برنامه‌هایی برای توسعه بنادر و حمل و نقل دریایی در شمال و جنوب کشور دارد. طرح جامع بندر چابهار نیز در حال اجراست و در بندر شهید رجایی نیز حوضچه سه در حال تکمیل و حوضچه دو در حال تجهیز است. بنادر بوشهر و امام خمینی در جنوب و بنادر انزلی، امیرآباد و نوشهر نیز در شمال در دست توسعه و تجهیز و افزایش ظرفیت است.

این موضوع را باید بپذیریم که مجموع اعتباراتی که سازمان بنادر برای این نوع طرح‌ها اختصاص می‌دهد سالانه بیش از  50 میلیارد تومان نیست؛ این موضوع می‌طلبد که بخش‌خصوصی سرمایه‌گذاری بیشتری در این زمینه انجام دهد. در سنوات گذشته همه کارهایی که در سازمان بنادر قابل واگذاری بوده به بخش‌خصوصی واگذار شده است. از مرحله تخلیه کالا از کشتی تا مرحله انبارداری در محوطه ها و تحویل بار به صاحبان کالا و اقداماتی نظیر ساخت انبارها و محوطه ها و انجام امور تخلیه و بارگیری به بخش خصوصی واگذار شده است.

 اوج تخلیه و بارگیری ایران در سال 1390 بالغ بر 3.5 میلیون TEU بوده است بود و ما نسبت به سال 90 تقریبا فاصله زیادی داریم چرا که سال گذشته این آمار به 2.5 TEU رسید. این آمار  در شش ماهه امسال نیز 1.3 TEU بوده است.
اگر مقیاس را سال 90 محاسبه کنیم فعلا ظرفیت تخلیه و بارگیری بدون توسعه بنادر هم وجود دارد اما واقعیت این است که در سال‌های تحریم ما نه از حیث ظرفیت‌ها بلکه از حیث عملکردی و استفاده بالفعل، عقب ماندیم. بنابراین اگر دوباره موج تخلیه و بارگیری در بنادر راه بیفتد و به‌خصوص کشتی‌های کانتینری به سمت بنادر ایران روان شوند تا یک یا دو سال ظرفیت موجود پاسگوی نیازها در این حوزه خواهد بود و نیازی به ظرفیت سازی جدید نیست اما باید بدانیم که ایران دارای موقعیت بی نظیری برای عبور کالاها یا همان ترانزیت دارد و از این رو باید خود را آماده کنیم تا از کریدورهای شمال- جنوب و شرق - غرب که از مسیر ایران تعریف شده‌اند، بهترین بهره‌برداری را کنیم.

ارسال نظر

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تین نیوز در وب منتشر خواهد شد.

  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.

  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.

  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.

آخرین عناوین پربازدیدترین پربحث ترین
معرفی کتاب معرفی نشریه هفته نامه حمل ونقل