| کد خبر: 6372 |

 تین نیوز |  موضوع : در این جلسه در ارتباط با وزارت راه و شهرسازی بحث به عمل آمد و اینکه آیا وزارت راه باید جدا شود یا نه و به سوالات زیر پاسخ داده شد :
 
    آیا در کشورهای مختلف وزارت راه و مسکن یک وزارتخانه هستند یا مجزا می باشند؟
    آیا وزارت راه با وزارتخانه دیگری مانند وزارت ارتباطات یا ..... ادغام گردد یا نه؟
    نام وزارت خانه در صورت تفکیک از شهرسازی، وزارت راه و ترابری باشد یا وزارت حمل و نقل یا نام دیگر ؟
    آیا وظایف کلان مرتبط با حمل و نقل درون شهری که در وزارت کشور متمرکز می باشد، به وزارت حمل و نقل منتقل شود؟
 
پس از ارائه پاورپوینت "وضعیت مقایسه وضعیت کشورهای مختلف در این مورد" توسط خانم مهندس موسوی (که توسط خانم مهندس موسوی و تیم مهندس روحی و مهندس نجفی و مهندس علیقارداشی تهیه شده بود) که قبلا در کارگروه مربوطه مطرح و به تایید رسیده بود، موضوع مورد بحث اعضاء شورا (50 نفر از صاحب نظران حمل و نقلی کشور) قرار گرفت و نهایتا موارد زیر به عنوان جمع بندی به تصویب شورای حمل و نقل همگانی رسید :
 
    در بین تعداد 47 کشور مورد مطالعه که کشورهای پیشرفته و در حال توسعه را شامل می گردد، صرفا در 3 کشور وزارت راه و وزارت مسکن با هم ادغام شده اند و آن کره جنوبی و ژاپن و آلمان می باشند که در مقایسه با ایران کشورهای کوچکی هستند. با توجه به تفاوت های اساسی و اصولی در اهداف، برنامه ها، استراتژی ها و چشم انداز این دو وزارت خانه و تفاوت بسیار زیاد در متخصصین و سنخیت کار و ...... ضرورت جداسازی "وزارت راه" از "وزارت مسکن و شهرسازی" به تصویب شورا رسید. در این "تفکیک" ، اجماع کامل حاصل شد.
    در 34% از کشورها "وزارت حمل و نقل" جداگانه است و با هیچ وزارت خانه دیگری ادغام نشده است (کشورهایی مانند آمریکا، انگلیس، کانادا، روسیه، مالزی، چک و .......) و در 9% موارد، نه تنها وزارت حمل و نقل با جائی ادغام نشده، بلکه برای مدهای مختلف حمل و نقلی نیز وزارتخانه جداگانه دارند(مثلا هند که  وزارت دریانوردی و وزارت هوانوردی و وزارت حمل و نقل و بزرگراه دارد و کشور چین که دارای وزارت راه آهن و وزارت حمل و نقل می باشد و........) و در 28% موارد وزارت حمل و نقل با وزارت ارتباطات ادغام شده است(کشورهایی مانند ترکیه، بلغارستان، شیلی، مکزیک و .......)
 
آمار بقیه حالت ها بین 2% تا 13% می باشد.
 
با توجه به اینکه در 42% از حالت ها وزارت حمل نقل با هیچ وزارت خانه دیگری ادغام نشده ( 42%=9%+34%) و با توجه به وسعت کشور ایران و پیچیدگی بخش های مرتبط با حمل و نقل در کشور و اینکه اگر حالت دیگری متصور می بود، باید تفکیک وزارت حمل و نقل به چند وزارتخانه مطرح می بود نه ادغام آن و در حال حاضر هم هر یک از بخش های راه آهن، هوائی، دریایی و جاده ای به اندازه یک وزارتخانه وظیفه، کار و گستردگی دارند (حتی در صورت خصوصی سازی وسیع ، وظیفه نظارتی و حاکمیتی گسترده ای خواهند داشت) ، فلذا تصویب شد تا وزارت حمل و نقل با هیچ وزارت خانه دیگری ادغام نگردد (در این موضوع اجماع حاصل شد). اگر هم در آینده بحث ادغام مطرح باشد، محتمل ترین حالت قابل بررسی، ادغام با وزارت ارتباطات می باشد(که در جمع اعضاء شورا اجماعی برای آن بوجود نیامد).
 
    نام وزارتخانه به عنوان "وزارت حمل و نقل" به تصویب رسید، زیرا راه و ترابری و سایر برنامه ها و ...... ابزار و لوازم حصول به یک سیستم حمل و نقل مناسب می باشند و شایسته است نام وزارتخانه ، کلان و منطبق بر هدف باشد و نه نام "ابزار" .
    در بخش انتقال وظایف حمل و نقلی وزرات کشور به وزارت حمل و نقل و این وزارتخانه را متولی حمل و نقل درون شهری و برون شهری دانستن، چند نظر مختلف مطرح شد:
 
الف – نظر اول : وظایف حمل و نقلی وزارت کشور به وزارت حمل و نقل منتقل گردد. اما شهرداری ها استقلال خود را حفظ کنند و همان وظایف حمل و نقلی درون شهری را کما فی السابق با اختیارات فعلی خود به عهده گیرند و صرفا آنچه در وزارت کشور در ارتباط با "حمل و نقل درون شهری"، سیاستگذاری، برنامه ریزی و ...... می شد، به وزارت حمل و نقل منتقل شود. مزایای این کار:
 
-        متولی سیاستگذاری های کلان حمل و نقل برون شهری و درون شهری یکجا خواهد بود و مشکل نا هماهنگی های موجود این دو با هم (که نمونه آن را در مباحث این شورا بارها ملاحظه فرموده اید) حل می شود.
 
-        سیاستگذاری توسط وزارت حمل و نقل به معنای سیاستگذاری توسط بخشی است که موضوع حمل و نقل وظیفه اصلی آن است و نسبت به آن شناخت دارد و باید شاخه درون شهری خود را تقویت کند. بر خلاف وضع موجود که وزارت کشور در کنار ده ها وظیفه امنیتی، سیاسی، راهبری استانداری ها ، تقسیمات کشوری ، اتباع بیگانه ، حوادث غیرمترقبه و ....... یک وظیفه "حمل و نقلی" هم انجام می دهد که سنخیتی با سایر وظایف وزارت کشور ندارد و قطعا در اولویت های این وزارت خانه نمی تواند باشد (همانگونه که در برنامه وزیر پیشنهادی دولت یازدهم مشاهده می گردد که در میان حدود 80 مورد از برنامه های وزارت کشور ، صرفا یک مورد با جمله "توسعه حمل ونقل درون و بین شهری با اولویت حمل و نقل عمومی" آمده است و این کاملا طبیعی است)
 
گروهی با بند الف موافق بودند .
 
ب – نظر دوم : اقدام بند "الف" انجام شود، اما نه در این مقطع زمانی. زیرا طی چند سال گذشته نهادهای حمل و نقلی وزارت کشور تضعیف شده و حالت منسجمی ندارند. بنابراین بدون انتقال این وظایف به وزارت حمل و نقل، ابتدا مشکل را در وزارت کشور حل کنیم و نهادهای مربوطه تقویت شده و در مسیر خود قرار گیرند و سپس طی سال های آتی این موضوع را مورد بررسی مجدد با گرایش به "انتقال وظایف"  قرار دهیم.
 
گروهی با بند ب موافق بودند .
 
ج – وظایف مربوط به وزارت حمل و نقل منتقل نشود و در وزارت کشور باقی بماند. مدافعین این نظر ابراز می دارند که :
 
-        حمل و نقل درون شهری و برون شهری از جنبه های مختلف تفاوت های اساسی با هم دارند و ضرورتی ندارد که یک متولی واحد داشته باشند.
 
-        در صورت انتقال این وظایف، وزارت حمل و نقل با دخالت های زیاد، استقلال شهرداری ها را سلب خواهد کرد و این موضوع به مدیریت واحد شهری لطمه می زند.
 
گروهی هم با بند ج موافق بودند .
 
پس از بحث و گفتگوی مشروح، بند 1 و 2 و 3 با اکثریت قاطع به تصویب رسید و در ارتباط با بند 4 نتیجه مشخصی به دست نیامد و قرار شد در آینده با پشتوانه کارشناسی بالاتری در این مورد بحث و گفتگو شود. در نتیجه وظایف حمل و نقلی وزارت کشور تا زمان حصول اجماع جدید در شرایط موجود فعلا باقی می ماند .
 
اما تاکید شد که وزارت کشور بجای دخالت در جزئیات طرح های حمل و نقل شهرها، صرفا نقش سیاستگذاری و ارائه هماهنگی های کلان کشوری، کمک به بودجه توسعه حمل و نقل همگانی در شهرها و ...... را داشته باشد.
 

ارسال نظر

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تین نیوز در وب منتشر خواهد شد.

  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.

  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.

آخرین عناوین پربازدیدترین پربحث ترین
معرفی کتاب معرفی نشریه هفته نامه حمل ونقل