| کد خبر: 79623 |

تین نیوز | تحریم بالاخره پرچم ایران را که دارای یکی از قدیمی‌ترین ناوگان‌های حمل‌ونقل هوایی در جهان است، ترک گفت؛ ناوگانی موزه‌مانند که در آن هواپیمای ۳۹ ساله بوئینگ ۷۴۷Sp هم وجود دارد،تنها هواپیمای مسافربری در نوع خود در سراسر جهان که هنوز مشغول ارائه سرویس و جابه‌جایی مسافر در شبکه حمل‌ونقل هوایی ایران است.

محرومیت بیش از ۳ دهه برای سفارش جت‌های تولید دنیای غرب، شرکت هواپیمایی ایران (ایران‌ایر) و ۱۵ شرکت فعال دیگر در شبکه حمل‌ونقل هوایی کشور را برای ادامه حیات‌شان وادار به استفاده از هواپیماهای قدیمی و از رده خارج شده و جست‌وجو برای یافتن و خریداری انواع دست‌دوم آنها از بازار سیاه کرده است.

نتایج این شرایط و اقدامات نیز قابل پیش‌بینی هستند. ۳۷ سانحه هوایی از ابتدای قرن جاری تا امروز که خسارت‌های جانی این سوانح نیز کشته شدن بیش از ۹۰۰ نفر در طول این سال‌ها بوده است. به دلیل مقابله با چنین عواقب جدی در پیشینه حمل‌ونقل هوایی ایران بود که اجلاس بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی ایران (CAPA) در ژانویه ـ ماه گذشته میلادی ـ به‌عنوان نخستین کنفرانس بین‌المللی کشور از زمان رفع تحریم‌های ایران در امسال برگزار شد.

عباس آخوندی، وزیر حمل‌ونقل ایران این نشست بین‌المللی را که در آن از بیشتر شرکت‌های خارجی از تمامی کشورهای جهان ـ به غیر از اسرائیل ـ دعوت به عمل آمده بود، افتتاح کرد؛ نشستی که هدف آن کمک به بازسازی و ارتقای کیفیت حوزه هوانوردی و حمل‌ونقل هوایی ایران بود.
 
در چند روز (پس از اعلام رفع تحریم‌های ایران) شرکت ایرباس فرانسه خبر دریافت سفارش خرید ۱۱۸ هواپیمای جدید از سوی شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی (ایران‌ایر) را اعلام کرد. یک معامله آزمایشی شیرین که با تعهد شرکت اروپایی تولیدکننده هواپیماهای مسافربری برای آموزش خلبانان، تعمیر و نگهداری، ناوبری هوایی و توسعه شبکه نظارتی نیز همراه خواهد بود.
این قرارداد شامل تعهد ایرباس برای تحویل ۱۲ هواپیمای ایرباس A۳۸۰ هم می‌شود، (بزرگترین هواپیمای مسافربری جهان) هواپیمای ۲طبقه‌ای که فقط بزرگترین خطوط حمل‌ونقل و مسافربری جهان قادر به پر کردن و استفاده از آن هستند.

شرکت ایران‌ایر همچنین با خرید ۲۰ هواپیمای توربو پراپ از شرکت ATR هم موافقت کرده که یک شرکت تولیدکننده هواپیماهای مجهز به موتور توربینی با مالکیت ایتالیایی ـ فرانسوی است.
شرکت بوئینگ امریکا هنوز موفق به ثبت هیچگونه سفارشی از سوی ایران نشده است، گرچه با اعلام خواسته ایران مبنی بر لزوم تجهیز شبکه حمل‌ونقل هوایی این کشور به ۵۰۰ هواپیما در مدت ۱۰ سال آینده، شرکت بوئینگ هنوز امکان حضور در ایران را داشته و از دور خارج نشده است.

موضوع جالب توجه‌تر از ابعاد و اندازه‌های قرارداد ایرباس، برنامه‌ریزی‌ها به منظور تسریع هرچه‌بیشتر در زمان تحویل مفاد این قرارداد بود.

اصغر فخریه‌کاشان، معاون وزیر حمل‌ونقل ایران گفته است که قرارداد ایران و شرکت ایرباس براساس تعهدات دو طرف تا سال ۲۰۲۲م عملی و تکمیل خواهد شد. اگر این امر درست باشد و به واقعیت بپیوندد، به معنای آن است که شرکت ایران‌ایر در کمتر از یک دهه ظرفیت ناوگان عملیاتی حمل‌ونقل هوایی خودش را ۴ برابر خواهد کرد (که البته حدود نیمی از این هواپیماها به صورت ذخیره و نیروی پشتیبانی نگهداری خواهند شد).
 
این ضمانت و تعهد به وضوح فراتر از بازسازی و تجهیز صرف شبکه ناوگان ملی حمل‌ونقل هوایی ایران خواهد بود.

این موارد همچنین نشان از نقشه راه بلندپروازانه شرکت هواپیمایی ایران (ایران‌ایر) برای رقابت با نسل جدید شرکت‌های اَبَر ـ ارتباطاتی خلیج‌فارس دارد که به شکلی آشکار و برجسته در امارات متحده عربی و قطر و در طول همان دهه‌هایی که ایران از دست داده بود، شکل گرفته و به وجود آمده‌اند.

البته (موضوع دیگری که مطرح شده) ممکن است اخباری برای مدیریت خود ایران‌ایر باشد که اعلام شده است، هدف فعلی آنها حفظ شرایط و برنامه‌های جاری کنونی تا ۳ سال آینده است. در حالی که همزمان بر نوسازی و بروزرسانی سیستم‌های کاری مرتبط با حمل‌ونقل هوایی نیز متمرکز می‌شوند.

مدیران سایر خطوط هوایی ایران هم به همان اندازه محتاطانه صحبت کرده و عمل می‌کنند و در سخنان‌شان بر بازآموزی خلبانان هواپیماها و مهندسان پروازشان برای جدیدترین نسل از هواپیماهای موجود در جهان تاکید زیادی دارند.

شرکت خطوط هوایی آسمان، بزرگترین شرکت اپراتور هواپیمایی داخلی ایران، اقداماتی مانند لیزینگ هواپیماها و تهیه هواپیماهای دست دوم را همچنان به عنوان راهکارهای عملی‌تر در بازه زمانی کوتاه‌مدت مدنظر داشته و این اقدامات را به عنوان راه‌حل کوتاه‌مدت عملی‌تر می‌بیند.

همچنین برخی مشکلات دیگر نیز وجود دارد: چارچوب قانونی که به واسطه آنها شرکت‌های اجاره‌دهنده هواپیما بتوانند بار دیگر مالکیت هواپیماهای‌شان را به‌دست بیاورند. در ایران آزمایش نشده است؛ چارچوبی که حداقل یکی از شرکت‌های اجاره‌دهنده هواپیما در خلیج‌فارس را به فعالیت وادار کرده و به سوی فعالیت روشن و دقیق در بازار این کشور هدایت کند. زیرساخت‌های فرودگاهی نیز یکی دیگر از نگرانی‌ها محسوب می‌شوند.
 
رشد سریع تعداد مسافران، فشار نقل و انتقال و جابه‌جایی مسافر در فرودگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) به‌عنوان هاب بین‌المللی تهران را به شدت بالا خواهد برد در حالی که ظرفیتی معادل ۱/۰ ترافیک فرودگاه بین‌المللی دوبی را مدیریت و اداره می‌کند.

محدودیت‌ها در صدور سریع روادید نیز باید برطرف شوند. در حوزه سیاسی تهدید بازگشت دوباره تحریم‌ها به قوت خود باقی است، اگر ایران در اجرای مفاد توافق هسته‌ای خود تعلل بورزد، به‌ویژه پس از انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده امریکا و سر کار آمدن دولتی جدید در این کشور، می‌تواند بار دیگر به عنوان تهدیدی بالقوه مطرح شده و هر چیزی را که به‌دست آمده است از بین ببرد.

با وجود این چالش‌ها، تِمِل کویتل، رییس یکی از خطوط هوایی ترکیه معتقد است تعداد مسافران و ظرفیت جابه‌جایی مسافر در تهران می‌تواند در مدت یک دهه از دوبی پیشی بگیرد، اگر آنها معنی این موقعیت و شرایط به وجود آمده را دریابند و آن را از دست ندهند.

کویتل می‌گوید: «موقعیت جغرافیایی تهران برای برخی پروازهای بین قاره‌ای ـ برای مثال پروازهای اروپا به شرق و جنوب شرق آسیا ـ بسیار بهتر و برتر از دوبی است و برخلاف دوبی جمعیت بسیار زیادی برای استفاده از این موقعیت وجود دارد.

همچنین خطوط هوایی ایران بعد از دهه‌ها تحریم وضعیتی چابک و زیرک دارد و توانسته ضمن کاهش هزینه‌های اساسی، راه‌حل‌های خلاقانه‌ای برای چالش‌های غیرمعمول خود پیدا کند. با این همه حرکت با جست‌وخیز بزرگترین هاب بین‌المللی دنیا از نظم و انضباط بالایی برخوردار است و ایران‌ایر و دیگر شرکت‌های هواپیمایی پیش از سرعت و فاصله گرفتن آنها باید با بیشترین سرعت شروع به حرکت کنند.

ارسال نظر

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تین نیوز در وب منتشر خواهد شد.

  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.

  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.

نظرسنجی
آیا با افزایش قیمت سوخت موافقید؟
نتایج
آخرین عناوین پربازدیدترین پربحث ترین
معرفی کتاب معرفی نشریه هفته نامه حمل ونقل