| کد خبر: 39198 |

تین نیوز |  قیمت نفت نزدیک به ۲ ماه است که روند نزولی را تجربه کرده و نوسان آن نیز همچنان تاثیر خود را در بازارهای جهانی می‌گذارد. با این حال این کاهش قیمت در برخی کشورها مزیت بوده و در برخی دیگر نیز به دلیل وابستگی دولت‌ها به درآمد نفت، انقباض در اجرای برنامه‌های تدوین شده را به همراه می‌آورد.
 
با این حال برخی قطب‌های بزرگ اقتصادی دنیا که از نعمت داشتن منابع انرژی همچون نفت محروم هستند اقتصاد خود را بر پایه صنعت و توسعه آن بنا نهاده‌اند. در این میان ایران نیز به دلیل برخورداری از منابع عظیم نفت و گاز در زمره کشورهایی قرار می‌گیرد که اقتصاد خود را بر پایه درآمدهای نفتی بنا نهاده است. از این‌رو، اتکا به درآمدهای نفتی و نوسان قیمتی آن، می‌تواند پیامدهایی داشته باشد که کمترین آن، اجرا نشدن طرح‌های بزرگ عمرانی یا برنامه‌های تدوین شده گذشته در بخش تولید و صنعت است. در این میان با توجه به همیشگی نبودن منابع انرژی همچنین نوسانات قیمت نفت که می‌تواند در آینده‌ای نزدیک تهدیدی برای اقتصاد نفت‌محور ما باشد، به نظر می‌رسد روی آوردن به منابع ایجاد درآمد در سطوح کلان همچون اتکا به تولید، خلأ درآمدی ناشی از نوسانات قیمت نفت را برای اقتصاد ما پر کند. از این‌رو توجه و تمرکز به بخش تولید و صنعت می‌تواند از آب‌باریکه‌ای کوچک برای کسب درآمد دولت به منبعی اصلی برای پیشبرد سیاست‌های اقتصادی بدل شود. صنعت خودرو به دلیل داشتن مزیت‌های بسیار و اتصال نزدیک به ۶۰ صنعت بالادستی می‌تواند با توسعه محصول و حضور در بازارهای جهانی در سایه صادرات، فرمان اقتصاد کشور را به‌دست گرفته و صدمات ناشی از اتکا به نفت را کاهش دهد. اما آیا با شرایط فعلی تحریم همچنین مناسب نبودن شرایط کسب‌وکار، این هدفگذاری امکانپذیر خواهد بود. 
 
تکیه بر خودروسازی با افزایش تولید
در همین حال دبیر شورای سیاست‌گذاری و نظارت بر صنعت خودرو با اشاره به اینکه در کشورهای بزرگ صنعتی که خودروسازی آنها قوی ظاهر شده این اتفاق افتاده است، در گفت‌وگو با صمت گفت: در این میان می‌توان به کشورهای ژاپن و کره اشاره کرد؛ اینکه صنعت خودرو بتواند جای صنعت نفت را بگیرد امکانپذیر بوده و ثابت شده است اما اینکه صنعت خودروی ما بتواند جای صنعت نفت را بگیرد باید خودروسازی ما دست به یک اصلاح ساختاری بزند. ساسان قربانی افزود: خودروسازی در برخی کشورهای دنیا به عنوان صنعت نخست محسوب می‌شود، بر این اساس می‌تواند نقش پر رنگی را در صادرات آن کشورها داشته باشد. اما خودروسازی ما تا زمانی که صاحب محصولات فعلی است و توان فعالیت در شرایط رقابتی کامل را نداشته باشد، رسیدن به این هدف دشوار خواهد بود و نمی‌توان نظر درستی درباره آن ارائه داد. وی با بیان اینکه اگر اهداف صنعت خودرو تا افق ۱۴۰۴ محقق شود سالانه ۳ میلیون دستگاه خودرو تولید خواهد شد، تصریح کرد: در شرایطی که تحریم‌ها به‌طور کامل برداشته شود و برنامه‌های تدوین شده خودروسازان اجرایی شود، با تصور اینکه میانگین قیمت هر خودرو تا افق ۱۴۰۴، ۱۵هزار دلار باشد، ۴۵ میلیارد دلار درآمد سالانه خودروسازان خواهد بود که با احتساب یک‌سوم آن برای صادرات می‌توان گفت که ارز حاصل از صادرات خودرو سالانه ۱۵ میلیارد دلار بوده که رقم قابل‌توجهی است. قربانی با طرح این سوال که آیا تا آن زمان می‌توانیم برنامه تدوین‌شده چشم‌انداز صنعت خودرو را محقق یا بستر لازم را برای آن فراهم کنیم، گفت: ایجاد این بستر به عملکرد ما باز می‌شود؛ این درحالی است که بررسی‌های ۶ ماه گذشته عملکرد خودروسازی با تمام مشکلات و محدودیت‌های تولید ازجمله تحریم‌ها نشان داده که این صنعت تا چه اندازه در رشد اقتصادی کشور تاثیرگذار بوده است. این فعال صنعت قطعه‌سازی تاکید کرد: اگر بخواهیم این صنعت باتوجه به ظرفیت‌های بالای تولید، بالنده و به‌روز شود باید با شرکت‌های بزرگ بین‌المللی همکاری مستمری داشته باشد. البته باید گفت که این شرکت‌ها به راحتی فناوری خود را در اختیار خودروسازان نخواهند گذاشت که این هنر ما در برنامه‌ریزی است تا قراردادهای خود را با شرکت‌های خودروساز بین‌المللی همسو با تفکر و نتیجه مطلوب موردنظر خود منعقد کنیم. 
 
 افزایش کیفیت با رویکرد تولید صادرات محور
وی در پاسخ به این سوال که آیا خودروسازان نمی‌توانند با افزایش داخلی‌سازی خلأ صادرات را پوشش دهند اظهار کرد: این مقوله پیش از این مطرح بوده و اینکه ما به جای صادرات، تولید داخل را توسعه دهیم و اینکه خودرو وارد نکنیم به این معنا است که کار صادراتی انجام می‌دهیم. به هرحال این سیاست تقریبا یک روش بسته اقتصادی است؛ صنعت خودرو به دلیل ماهیتی که دارد و هر ساله فناوری آن در بحث تولید و مصرف درحال تغییر است، با تفکر تولید تنها با اتکا به توان داخلی نمی‌تواند به سیاست‌های صادراتی و حضور در بازارهای جهانی دست پیدا کرد. قربانی با اشاره به اینکه در گذشته اگر رویکرد تولید صادرات محور بود به طور یقین به رضایتمندی داخلی منجر می‌شد، تاکید کرد: اگر ما در یک بازار تعریف‌شده سهمی داشتیم به‌طور طبیعی سطح کیفی خودروهای تولید داخلی افزایش پیدا می‌کرد که در این شرایط داخلی‌سازی خودرو ارزش پیدا می‌کرد. با این حال اگر سطح داخلی‌سازی محصولات فعلی خود را افزایش دهیم و تنها به بازار داخلی فکر کنیم، شرایط کار در اندازه‌های بزرگتر و در بازارهای جهانی ما را با مشکل مواجه خواهد کرد. وی در ادامه تصریح کرد: بر این اساس بهتر است خودروسازان به سمت طراحی پلتفرم و محصول برای ارائه به بازار جهانی بروند؛‌ با این روند نیز به‌طور یقین اگر محصول تولیدی با کیفیت باشد مشتری خود را در داخل نیز خواهد داشت. 
 
مزیت بیشتر قطعات خودرو برای صادرات
در این میان هستند کارشناسانی که تاکید دارند قطعه‌سازی از مزیت‌های بیشتری نسبت به صادرات برخوردار است و تمرکز روی این بخش را پیش از خودروسازی می‌دانند؛ با این حال رسیدن به اهداف صادراتی خودرو را منوط به افزایش رقابت‌پذیری خودروسازی دانسته و تحقق آن را به برداشته شدن کامل تحریم‌ها موکول می‌کنند.
استاد مدیریت صنعتی دانشگاه آزاد اسلامی با تاکید بر اینکه به‌طور حتم صنعت خودرو جای صنعت نفت را نخواهد گرفت در گفت‌وگو با صمت گفت: درحال‌حاضر شرایط صادرات رقابتی در صنعت خودرو وجود ندارد؛ هرچند ممکن است در قطعات خودرو این شرایط وجود داشته باشد اما متاسفانه به دلیل آنکه به این بخش کمتر توجه شده، این حوزه نیز مزیت خود را برای صادرات از دست داده است. فضل‌اله جمالو با اشاره به اینکه برای ایجاد وضعیت رقابتی صادرات خودرو، باید شرایط متفاوتی کنار هم قرار گیرند، تصریح کرد: در این خصوص باید در حوزه خودرو سرمایه‌گذاری عظیمی شده؛‌ از طرفی نیز تحریم‌ها باید برداشته شود زیرا خودروسازان به تنهایی نمی‌توانند در مقوله تولید به توفیق برسند و با ادغام در یکدیگر مزیت تولید خود را افزایش خواهند داد. در این میان می‌توان به تجربه شرکت‌های بزرگ خودروسازی همچون دایملر و کرایسلر همچنین رنو و نیسان اشاره کرد. وی در ادامه افزود: از این‌رو خودروسازان داخلی نیز برای قرار گرفتن در یک مزیت رقابتی، باید با خودروسازان بزرگ دنیا به یک تعامل و همکاری مشترک برسند؛ با این حال به‌نظر می‌رسد درحال‌حاضر این شرایط برای خودروسازان مهیا نیست. جمالو با این حال مزیت صادرات را در حوزه قطعه‌سازی امکانپذیر دانست و عنوان کرد: به دلیل وجود برخی مزیت‌های نسبی در قطعه‌سازی که پیش از این وجود داشته است، باید تمرکز خود را در این حوزه افزایش دهیم تا از مقوله صادرات قطعه بیشتر بهره ببریم. وی با بیان اینکه مزیت قطعه‌سازی در نیروی کار، انرژی و زمین ارزان همچنین قابلیت بالای کیفیتی و توان مهندسی آن است، تاکید کرد: بنابراین اگر بخواهیم افق قابل دسترسی برای خود متصور شویم باید در تولید قطعات خودرو سرمایه‌گذاری کنیم نه خودرو. استاد مدیریت صنعتی دانشگاه آزاد رسیدن به اهداف چشم‌انداز صنعت خودرو و همطرازی آن با صنعت نفت را غیرممکن ندانست و تصریح کرد: اما این مقوله متکی به شرایط خاص زمان خود بوده و برداشته شدن تحریم‌ها در کنار همکاری با بزرگان صنعت خودرو نیز دیگر نکته قابل توجه آن است. با توجه به اظهارات کارشناسان این حوزه باید گفت صنعت نفت می‌تواند روزی جای خود را به خودروسازی و قطعه‌سازی داده و بازنشسته شود اما این مهم درحال‌حاضر به دلیل نبودن شرایط صادرات رقابتی خودروسازان ممکن نیست و باید تحقق آن را پس از لغو تحریم‌ها متصور بود.

ارسال نظر

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تین نیوز در وب منتشر خواهد شد.

  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.

  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.

نظرسنجی
مهمترین دلیل عدم تحقق کامل اهداف برنامه پنجم توسعه در حوزه حمل‌ونقل را چه می‌دانید؟
نتایج
آخرین عناوین پربازدیدترین پربحث ترین
معرفی کتاب معرفی نشریه هفته نامه حمل ونقل